Dyspersja oznacza zależność zachowania układu optycznego od długości fali. W praktyce, aby opisać dyspersję kątową (np. w pryzmacie), porównuje się odchylenie kątowe dla dwóch różnych barw (długości fali). Odchylenie kątowe standardowo oznacza się literą δ.
Jeżeli chcemy opisać dyspersję w ujęciu "ile zmienia się odchylenie między dwiema barwami", naturalną miarą jest różnica: (δF – δC), gdzie indeksy dolne wskazują, dla jakich umownych barw (linii widmowych) wyznaczono odchylenie. Gdy pytanie dotyczy dopuszczalnej odchyłki, czyli tolerancji tej wielkości w kontroli/odbiorze, stosuje się symbol Δ(…). Dlatego poprawna odpowiedź to: Δ(δF – δC).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Δnd – zapis sugeruje tolerancję parametru związanego ze współczynnikiem załamania (n) dla określonej linii/warunku (np. "d"). To dotyczy optyki materiałów, a nie bezpośrednio odchylenia kątowego δ.
- Δ(nf – nc) – to byłaby tolerancja różnicy współczynników załamania dla dwóch długości fali, czyli opis dyspersji materiałowej w kategoriach n(λ). Pytanie jednak pyta o dyspersję kątową, więc powinno wystąpić δ, a nie n.
- ΔN – jest zbyt ogólne: nie wskazuje, jaka wielkość N jest mierzona ani że chodzi o różnicę odchyleń kątowych dla dwóch barw. Bez doprecyzowania nie jest to jednoznaczny symbol tolerancji dyspersji kątowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści występuje "kątowa", szukaj w odpowiedziach symboli kątów/odchyleń (np. δ, α, φ), a nie samych współczynników załamania n. Gdy pojawia się "dopuszczalna odchyłka", oczekuj operatora tolerancji Δ.
