KWALIFIKACJA MED11 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 38.
Kula, która umożliwia opieranie się na niej całym przedramieniem i pozwala na sterowanie za pomocą umieszczonego z przodu uchwytu, jest przeznaczona dla pacjenta
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kula z podparciem całego przedramienia i uchwytem z przodu do sterowania jest projektowana dla osób, które nie mogą pewnie chwytać standardowej rękojeści.
Takie rozwiązanie odciąża dłoń i nadgarstek oraz stabilizuje kończynę, co pasuje do gośćcowego ograniczenia ruchu, a nie do amputacji czy ogólnego osłabienia.

Pełne wyjaśnienie:

Opis dotyczy kuli, która pozwala oprzeć całe przedramię oraz sterować przy pomocy uchwytu umieszczonego z przodu. Taka konstrukcja ma sens wtedy, gdy pacjent ma trudność z klasycznym chwytem dłonią (np. ból, ograniczony zakres ruchu w nadgarstku i palcach, zniekształcenia), a mimo to potrzebuje stabilnego podparcia w trakcie chodzenia.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "z gośćcowym ograniczeniem ruchu." W praktyce klinicznej i w doborze sprzętu pomocniczego "gościec" wiąże się z dolegliwościami i ograniczeniami w obrębie stawów, co często utrudnia skuteczny, bezpieczny chwyt standardowej kuli. Podparcie przedramienia zwiększa powierzchnię podparcia, a uchwyt przedni ułatwia kontrolę ustawienia kuli bez przeciążania dłoni.

Odpowiedź "po amputacji kończyny górnej." nie pasuje do opisu, ponieważ w amputacji brak kończyny uniemożliwia oparcie się na przedramieniu po stronie amputowanej; dobór pomocy lokomocyjnej dotyczy wówczas innych rozwiązań, zależnych od poziomu amputacji i możliwości drugiej kończyny.

Odpowiedź "z zaburzoną sprawnością ogólną." jest zbyt ogólna: obniżona sprawność może wymagać różnych pomocy (balkonik, podpórka, wózek), ale sama w sobie nie tłumaczy potrzeby uchwytu przedniego i pełnego podparcia przedramienia, które adresują głównie problem chwytu i ruchomości ręki.

Odpowiedź "z niedowładem ręki." bywa myląca, bo niedowład może dotyczyć różnych segmentów i stopni. Opis w pytaniu akcentuje konstrukcję kompensującą ograniczenia ruchu/chwytu w przebiegu zmian stawowych; w niedowładach częściej kluczowa jest ocena kontroli mięśniowej, spastyczności i bezpieczeństwa podparcia, a nie wyłącznie "gośćcowa" specyfika.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się oparcie całego przedramienia i element ułatwiający prowadzenie bez silnego chwytu, szukaj odpowiedzi związanej z ograniczeniami w obrębie dłoni i stawów ręki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To rodzaj kuli, która przenosi część obciążenia nie tylko przez dłoń, ale też przez przedramię. Stosuje się ją, gdy chwyt dłonią jest bolesny lub niestabilny (np. zmiany stawowe), a pacjent nadal potrzebuje podparcia podczas chodzenia.
Uchwyt przedni pozwala kontrolować ustawienie kuli bez mocnego zginania nadgarstka i bez silnego zacisku palców. Dzięki temu pacjent może prowadzić kulę bardziej stabilnie, nawet gdy ma ograniczony zakres ruchu lub ból w obrębie ręki.
Oznacza sytuację, w której stawy (często dłoni i nadgarstka) są bolesne, sztywne lub zniekształcone, przez co chwyt standardowej kuli jest trudny. Wtedy wybiera się konstrukcję zwiększającą podparcie i zmniejszającą obciążenie dłoni.
Zwykle nie, ponieważ po amputacji pacjent może nie mieć możliwości oparcia się na przedramieniu po stronie amputowanej. Dobór pomocy lokomocyjnej zależy wtedy od możliwości drugiej kończyny oraz poziomu amputacji i często wymaga innych rozwiązań niż kula opisana w pytaniu.
Najczęściej myli się kule o podobnym wyglądzie i wybiera odpowiedź "ogólną" zamiast powiązać cechę konstrukcyjną z konkretnym wskazaniem. Drugi błąd to skupienie się na słowie "przedramię" bez uwzględnienia, że uchwyt przedni sugeruje problem z chwytem dłonią.
Gdy pacjent nie jest w stanie bezpiecznie utrzymać rękojeści: ma ból dłoni, ograniczenia w nadgarstku, osłabienie chwytu albo deformacje palców. Wtedy lepsze bywa podparcie rozkładające nacisk na większą powierzchnię i stabilizujące kończynę.
Dobór powinien zapewniać stabilne podparcie bez wymuszonego unoszenia barku i bez nadmiernego zgięcia tułowia. W praktyce ocenia się ustawienie łokcia i komfort podparcia przedramienia podczas stania i chodu, a następnie wykonuje instruktaż bezpiecznego użytkowania.
Nie zawsze. Niedowład może mieć różny stopień i lokalizację, a kluczowe jest, czy pacjent potrafi bezpiecznie kontrolować podparcie i przenosić obciążenie. Czasem potrzebne są inne pomoce (np. balkonik) lub dodatkowe stabilizacje, zależnie od kontroli kończyny.
Szukaj cech zmniejszających wymagania dotyczące chwytu: oparcie całego przedramienia, elementy stabilizujące rękę oraz rozwiązania ułatwiające prowadzenie kuli. Taki opis zwykle wskazuje na potrzeby pacjentów z dolegliwościami stawów dłoni i nadgarstka.
Ucz się "od cechy do wskazania": do każdej cechy konstrukcji (podparcie przedramienia, typ rękojeści, stabilizacja) dopisz, jaki problem pacjenta kompensuje (chwyt, ból, równowaga). Pomaga też przegląd katalogów sprzętu i ćwiczenia rozpoznawania na zdjęciach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 51% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Materiały producentów sprzętu pomocniczego: katalogi i instrukcje użytkowania kul (opis przeznaczenia i budowy)
  • Podręczniki/kompendia z zakresu zaopatrzenia ortopedycznego dotyczące sprzętu pomocniczego i jego doboru
  • Materiały dydaktyczne szkół policealnych dla kierunku technik ortopeda: dział o kulach, laskach i balkoniku

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego