Kwasowość mineralna wody opisuje ilość substancji o charakterze kwaśnym (zwykle związanych z mocnymi kwasami nieorganicznymi), które mogą zostać zobojętnione zasadą do określonego punktu końcowego. W praktyce laboratoryjnej oznacza się ją metodą miareczkowania kwasowo-zasadowego.
Dlaczego poprawny jest NaOH?
W miareczkowaniu kwasowości próbka wody zachowuje się jak "roztwór kwasowy", a do jej neutralizacji potrzebny jest mianowany roztwór zasady. Najczęściej stosuje się roztwór wodorotlenku sodu (NaOH), ponieważ jest silną zasadą, daje czytelny przebieg neutralizacji i pozwala na wyznaczenie punktu końcowego z użyciem wskaźnika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- EDTA – to związek kompleksujący. W analizie wody jest typowo używany w miareczkowaniu kompleksometrycznym (np. do oznaczania jonów Ca2+ i Mg2+, czyli twardości), a nie do oznaczania kwasowości mineralnej. Mechanizm reakcji jest inny (kompleksowanie, nie neutralizacja).
- HCl – to mocny kwas. Dodawanie HCl do próbki nie służy oznaczaniu kwasowości (zwiększałoby kwasowość), więc nie jest właściwym titrantem w tym oznaczeniu.
- CH3COOH – to słaby kwas (kwas octowy). Podobnie jak HCl nie neutralizuje kwasowości mineralnej, tylko wnosi dodatkowe jony wodorowe do roztworu, co jest sprzeczne z celem oznaczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu występuje "kwasowość" i "miareczkowanie wobec wskaźnika", najczęściej szukasz zasady jako roztworu mianowanego (alkalimetria). Gdy pojawia się "twardość", "Ca/Mg" lub "kompleksy", wtedy typowym wyborem bywa EDTA.
