Ładowarka teleskopowa (telehandler) to maszyna przeładunkowa/transportowa, którą najłatwiej rozpoznać po wysięgniku teleskopowym (ramię wsuwane/rozsuwane). Taka budowa daje jej przewagę nad klasycznym wózkiem widłowym w sytuacjach, gdy ładunek trzeba umieścić nie tylko wysoko, ale też w pewnym oddaleniu od maszyny (większy zasięg roboczy).
W realiach portów i terminali ładowarki teleskopowe wykorzystuje się m.in. do pracy z ładunkiem paletowym, big-bagami i innymi jednostkami ładunkowymi, szczególnie w strefach składowych i przy obsłudze pojazdów. Typowe cechy widoczne na rysunkach to: masywniejsze podwozie, kabina operatora, wyraźnie zaznaczone ramię wysięgnika oraz możliwość montażu różnego osprzętu (np. widły, łyżka, chwytaki).
Odpowiedź poprawna to ta, która wskazuje na rysunku maszynę z wysięgnikiem teleskopowym. Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeśli przedstawiają sprzęt o innej zasadzie pracy, np. urządzenie bez teleskopowego ramienia (wózek widłowy z masztem), maszynę typowo do prac ziemnych (ładowarka kołowa) albo sprzęt dźwignicowy (żuraw) o odmiennej konstrukcji i przeznaczeniu. Przy rozwiązywaniu podobnych zadań warto porównywać przede wszystkim elementy funkcjonalne (ramię/maszt, sposób podnoszenia, zasięg), a nie tylko ogólny "kształt" pojazdu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać długie ramię wysuwane segmentowo, to zwykle jest to ładowarka teleskopowa; jeśli widać pionowy maszt z prowadnicami – częściej będzie to wózek widłowy.
