Lampa stroboskopowa (tzw. timing light) jest przyrządem używanym w diagnostyce i (w starszych konstrukcjach) regulacji układu zapłonowego silnika z zapłonem iskrowym. Działa tak, że wykonuje krótkie błyski światła zsynchronizowane z momentem zapłonu – najczęściej pobiera impuls z przewodu świecy lub czujnika zapłonu. Ponieważ błysk jest bardzo krótki i powtarza się cyklicznie, obserwator ma wrażenie, że obracające się znaki na kole pasowym wału korbowego "stoją w miejscu".
To "zatrzymanie" obrazu pozwala porównać znak na kole pasowym z podziałką na obudowie i odczytać, o ile stopni przed górnym martwym położeniem tłoka następuje zapłon. Właśnie tę wielkość określa się jako kąt wyprzedzenia zapłonu, więc odpowiedź "kąta wyprzedzenia zapłonu" jest poprawna.
- "natężenia oświetlenia" – taki pomiar wykonuje się luksomierzem. Lampa stroboskopowa jest źródłem światła do obserwacji znaków, ale nie jest przyrządem do ilościowego pomiaru oświetlenia.
- "podciśnienia w cylindrze" – podciśnienie/ciśnienie w kolektorze ssącym lub w cylindrze bada się manometrami/vacuometrami oraz testerami ciśnienia; stroboskop nie mierzy ciśnień, tylko synchronizuje błysk z impulsem zapłonowym.
- "ciśnienia sprężania" – do tego służy kompresometr (tester sprężania). To pomiar mechanicznego stanu cylindra, niezależny od samej metody "zamrażania" znaków zapłonu.
Uwaga praktyczna: w wielu nowoczesnych silnikach kąt wyprzedzenia zapłonu jest dynamicznie sterowany przez sterownik silnika i często nie przewiduje się regulacji lampą. Jednak sama zasada zastosowania stroboskopu jako narzędzia do kontroli momentu zapłonu pozostaje klasycznym i ważnym elementem wiedzy warsztatowej.
