Strzykawka bez igły jest w praktyce opieki nad dzieckiem wykorzystywana jako strzykawka doustna do precyzyjnego odmierzenia i podania płynnego leku (np. syropu lub roztworu) bez wykonywania iniekcji. Taki sposób bywa pomocny, gdy dziecko odmawia łyżeczki, ma trudność z połykaniem lub trzeba podać dokładną objętość.
W przedstawionej tabeli kluczowa jest informacja o drodze podania. Lek, który można podać strzykawką bez igły w typowym zastosowaniu opiekuńczym, to ten przeznaczony do podania doustnego. Dlatego poprawna jest odpowiedź: paracetamol, ponieważ w tabeli ma wskazane "doustnie".
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej metody podania:
- Insulina ma drogę "podskórnie", co oznacza iniekcję podskórną. Do tego potrzebna jest igła oraz odpowiednia technika i uprawnienia; nie jest to podanie "bez igły".
- Antybiotyk ma drogę "dożylnie", czyli podanie do żyły, zwykle przez wkłucie/cewnik i w warunkach medycznych. Strzykawka bez igły nie realizuje drogi dożylnej.
- Żaden z powyższych jest nieprawidłowe, bo w tabeli znajduje się lek doustny, który można podać strzykawką doustną.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o sprzęt (np. strzykawka bez igły) zawsze łącz go z drogą podania. Gdy widzisz "bez igły", najczęściej chodzi o bezpieczne, nieinwazyjne podanie doustne, a nie o zastrzyk.
