Wodorotlenek wapnia jest klasycznym materiałem stosowanym w endodoncji jako lek/opatrunek wewnątrzkanałowy. Jednym z jego typowych zastosowań jest apeksyfikacja, czyli postępowanie prowadzące do wytworzenia bariery w okolicy wierzchołka korzenia, co ułatwia dalsze, szczelne wypełnienie kanału w zębach z niedojrzałym wierzchołkiem.
Odpowiedź "do apeksyfikacji" jest poprawna, bo odnosi się do procedury endodontycznej, w której wykorzystuje się działanie materiału w środowisku kanału korzeniowego i tkanek okołowierzchołkowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "do mumifikacji" – dotyczy historycznie opisywanych metod postępowania z miazgą, a nie standardowego zastosowania wodorotlenku wapnia w leczeniu zębów z niedojrzałym wierzchołkiem.
- "do dewitalizacji" – dewitalizacja odnosi się do działań ukierunkowanych na uśmiercenie miazgi; nie jest to właściwe skojarzenie z celem apeksyfikacji i typową rolą wodorotlenku wapnia w tym kontekście.
- "do fluoryzacji" – fluoryzacja jest zabiegiem profilaktycznym dotyczącym szkliwa i zapobiegania próchnicy, a nie leczenia endodontycznego kanałów korzeniowych.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy w pytaniu pojawia się wodorotlenek wapnia i kontekst endodontyczny, często chodzi o opatrunek w kanale oraz procedury związane z wierzchołkiem korzenia, takie jak apeksyfikacja.
