Amputacja mortalna miazgi to historyczna metoda leczenia, w której po dewitalizacji usuwa się miazgę z komory zęba, a w kanałach pozostawia się tkankę poddaną martwicy i następnie "mumifikacji". W praktyce klinicznej metody te wiązały się z użyciem preparatów zawierających paraformaldehyd, który ulega powolnemu uwalnianiu formaldehydu i wywołuje martwicę tkanek. Z powodu ryzyka toksyczności i powikłań podejście to jest obecnie oceniane jako niezalecane, a preferuje się metody przyżyciowe z nowocześniejszymi materiałami.
Poprawna jest odpowiedź "Tepasta.", ponieważ jest opisywana jako pasta stomatologiczna o działaniu mumifikującym na miazgę, stosowana historycznie do zaopatrywania kikutów miazgi w amputacji mortalnej.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym ujęciu egzaminacyjnym, ponieważ:
- "Depulpin." może być kojarzony z preparatami do dewitalizacji, jednak nie jest właściwą odpowiedzią na pytanie o konkretny, historycznie wskazywany lek do zaopatrywania kikutów miazgi w amputacji mortalnej w tym zestawie odpowiedzi.
- "Parapasta." to nazwa odnosząca się do preparatów paraformaldehydowych, ale pytanie wymaga wskazania konkretnego preparatu tradycyjnie podawanego jako właściwy w tej metodzie w literaturze/opracowaniach – tutaj jest nim Tepasta.
- "Caustinerff." (spotykany także w odmianach pedodontycznych) bywa łączony z mumifikacją, jednak w tym pytaniu jedną, oczekiwaną odpowiedzią jest wskazanie Tepasty jako preparatu do zaopatrywania kikutów miazgi.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie "amputacja mortalna → preparat mumifikujący (paraformaldehyd) → historyczne zastosowanie", a równocześnie utrwal, że współcześnie dąży się do metod przyżyciowych i bezpieczniejszych materiałów.
