W diagnostyce pojazdów (szczególnie z silnikiem o zapłonie samoczynnym) zadymienie spalin ocenia się m.in. metodą optyczną. Urządzenie pomiarowe (dymomierz) przepuszcza wiązkę światła przez próbkę spalin i na podstawie osłabienia natężenia wyznacza współczynnik pochłaniania światła, często oznaczany jako K.
Wartość podawana w jednostce m-1 jest charakterystyczna dla współczynnika opisującego tłumienie/ekstynkcję światła w ośrodku na jednostkę drogi optycznej. Dlatego wskazanie "1,74 m-1" interpretuje się jako wynik pomiaru współczynnika pochłaniania światła (związanego z ilością cząstek sadzy i ogólnym zadymieniem).
Odpowiedź "stopień pochłaniania światła (skala liniowa)" nie pasuje, bo "stopień" bywa prezentowany jako wielkość bezwymiarowa lub procentowa, a tu podano wyraźną jednostkę m-1. "Współczynnik składu powietrza" nie jest typowym parametrem opisywanym w m-1 i nie wynika z pomiaru optycznego zadymienia. "Stopień sprężania" to parametr konstrukcyjny silnika (bez jednostki), więc nie może odpowiadać wynikowi 1,74 m-1.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się m-1, najpierw dopasuj rodzaj wielkości fizycznej do jednostki (tłumienie/absorpcja), dopiero potem analizuj, czy urządzenie stosuje skalę liniową czy logarytmiczną.
