Zapis stałoprzecinkowy w systemie dwójkowym oznacza zapis liczby w postaci bitów części całkowitej, separatora ułamka (tu: przecinek) oraz bitów części ułamkowej, gdzie każda pozycja ma wagę potęgi 2.
Część całkowita: 8(10) w systemie dwójkowym to 1000(2), ponieważ 8 = 1·23 + 0·22 + 0·21 + 0·20.
Część ułamkowa: 0,125(10) to dokładnie 1/8. W systemie dwójkowym wagi po przecinku to 2-1=0,5; 2-2=0,25; 2-3=0,125. Aby uzyskać 0,125, potrzebny jest bit "1" dopiero na pozycji 2-3, a wcześniej zera, więc 0,125(10) = 0,001(2).
Łącząc obie części otrzymujemy 1000,001(2). Można to szybko sprawdzić weryfikacją zwrotną: 1000,001(2) = 1·23 + 1·2-3 = 8 + 0,125 = 8,125.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1000,01(2)" daje 8 + 0,25 = 8,25, bo bit "1" jest na pozycji 2-2.
- "1000,0001(2)" daje 8 + 0,0625 = 8,0625, bo "1" jest na pozycji 2-4.
- "1000,1(2)" daje 8 + 0,5 = 8,5, bo "1" jest na pozycji 2-1.
Wskazówka egzaminacyjna: ułamki o mianowniku będącym potęgą 2 (np. 1/2, 1/4, 1/8) mają w dwójkowym zapis skończony i łatwo je rozpoznać po wadze 2-n.