KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2008

PYTANIE NR 36.
Maksymalna dawka jednorazowa chlorowodorku papaweryny według Farmakopei Polskiej XI wynosi 0,2 g. Oblicz, stosując wzór Younga, maksymalną dawkę jednorazową papaweryny dla 8-letniego dziecka.
Ilustracja przedstawia wzór matematyczny umieszczony w prostokątnej ramce.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stosuje się wzór Younga: dawka dziecka = (dawka dorosłego × wiek) / (12 + wiek). Dla 8 lat i 0,2 g: (0,2 × 8)/(12 + 8) = 1,6/20 = 0,08 g. Wynik zachowuje jednostkę gramów i dotyczy dawki jednorazowej maksymalnej.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba obliczyć maksymalną dawkę jednorazową dla dziecka na podstawie dawki maksymalnej dla dorosłego, korzystając z wzoru Younga. Jest to klasyczna reguła pediatryczna oparta na wieku dziecka (stosowana typowo dla dzieci w wieku szkolnym), a nie na masie ciała.

Wzór Younga ma postać:
dawka dziecka = (dawka dorosłego × wiek w latach) / (12 + wiek w latach).

Dane z treści:

  • dawka dorosłego (maksymalna jednorazowa) = 0,2 g
  • wiek dziecka = 8 lat

Podstawienie do wzoru:
(0,2 g × 8) / (12 + 8).

Kolejne kroki rachunkowe:

  • licznik: 0,2 × 8 = 1,6
  • mianownik: 12 + 8 = 20
  • iloraz: 1,6 / 20 = 0,08

Otrzymujemy 0,08 g jako maksymalną dawkę jednorazową dla 8-letniego dziecka. Jednostka pozostaje w gramach, bo wiek jest wielkością bezjednostkową.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 0,041 g – taki wynik często wynika z błędnego działania w mianowniku lub pomyłki w dzieleniu.
  • 0,008 g – to typowy skutek przesunięcia przecinka (błąd rzędu wielkości) albo nieuprawnionego przejścia na inną jednostkę bez kontroli.
  • 0,13 g – może wynikać z użycia innej reguły pediatrycznej albo błędnego ułamka (np. odwrócenia zależności).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy mianownik to 12 + wiek (a nie 12 − wiek) i zaokrąglaj dopiero na końcu. Dla 8 lat wynik powinien być wyraźnie mniejszy od dawki dorosłego, ale nie "symbolicznie mały".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wzór Younga to klasyczna metoda przeliczania dawki dziecka na podstawie dawki dla dorosłego i wieku w latach: dawka dziecka = (dawka dorosłego × wiek)/(12 + wiek). Jest używany jako reguła wieku, gdy nie stosuje się przeliczeń mg/kg.
Podstaw wiek (8) i dawkę dorosłego do wzoru: (0,2 × 8)/(12 + 8). Następnie policz mianownik 20, licznik 1,6 i wykonaj dzielenie 1,6/20. Wynik to 0,08 g, czyli dawka jednorazowa maksymalna dla dziecka w tym zadaniu.
To stały element tej reguły wieku – w praktyce ma "skalować" dawkę w zależności od wieku dziecka, tak aby młodsze dzieci otrzymywały mniejszy ułamek dawki dorosłego. Na egzaminie najważniejsze jest wierne użycie wzoru i poprawne podstawienie wieku do mianownika.
W standardowym zapisie wzoru Younga wiek podstawia się w latach. W zadaniach egzaminacyjnych wiek jest zwykle podany jako liczba lat (np. 8 lat), więc podstawiasz 8. Podanie miesięcy bez przeliczenia powoduje duży błąd rzędu wielkości.
Najczęściej pojawia się: pominięcie "12" w mianowniku, błędne dodawanie (12 + wiek), odwrócenie ułamka, zaokrąglanie w trakcie obliczeń oraz pomyłka jednostek (g ↔ mg). Pomaga zapisanie działań w trzech liniach: licznik, mianownik, wynik.
Trzymaj się jednostki użytej w treści. Jeśli dawka dorosłego jest w gramach (0,2 g), to wynik też wychodzi w gramach. Możesz ewentualnie przeliczyć na mg dla kontroli (0,08 g = 80 mg), ale w teście wybierasz format zgodny z odpowiedziami.
Stosuje się je jako pomoc w ocenie dawkowania, zwłaszcza gdy trzeba porównać dawkę z dawką maksymalną lub gdy dawka dziecka ma wynikać z dawki dorosłego. W praktyce klinicznej często używa się też przeliczeń mg/kg, ale na egzaminach technika farmaceutycznego reguły typu Young są częste.
To największa dopuszczalna ilość substancji czynnej, którą można podać jednorazowo bez przekroczenia limitu bezpieczeństwa. W zadaniu wykorzystuje się tę wartość dla dorosłego jako punkt wyjścia do przeliczenia dawki pediatrycznej zgodnie z podanym wzorem.
Bo dziecko nie jest "mniejszym dorosłym" – różni się metabolizmem, masą ciała i dojrzałością narządów. Proste dzielenie przez 2 to heurystyka, która może prowadzić do zbyt dużej lub zbyt małej dawki. Właśnie dlatego stosuje się reguły przeliczeniowe (wiekowe lub masowe).
Wykonaj kontrolę logiczną: wynik powinien być mniejszy od dawki dorosłego, a dla 8 lat zwykle stanowi zauważalny ułamek (nie ekstremalnie mały). Sprawdź też mianownik (12 + wiek) i przelicz orientacyjnie na mg, aby wyłapać błąd przecinka.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Stosuje się wzór Younga: dawka dziecka = (dawka dorosłego × wiek) / (12 + wiek)."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z działu: dawkowanie pediatryczne i wzory przeliczeniowe
  • Ćwiczenia rachunkowe z przeliczania dawek (wiek/masa ciała) w recepturze
  • Farmakopea Polska (część dotycząca dawek maksymalnych) – do nauki interpretacji dawek

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego