W systemie POTS (analogowa telefonia abonencka) odcinek Lab to pętla abonencka łącząca centralę z aparatem. Dla prądu stałego (DC) centrala zasila aparat typowo z napięcia rzędu 48 V DC, a stan podniesienia słuchawki (off-hook) rozpoznaje m.in. po tym, że w pętli zaczyna płynąć odpowiedni prąd.
Dlaczego 1,8 kΩ?
W praktyce branżowej przyjmuje się, że maksymalna rezystancja pętli DC (liczona dla całej pętli, czyli przewodów linii oraz wkładu urządzenia abonenckiego) nie powinna przekroczyć 1800 Ω, czyli 1,8 kΩ. Gdy rezystancja jest większa, prąd pętli może być zbyt mały: centrala może nie wykryć off-hook, a aparat może nie otrzymać wystarczającego zasilania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1,8 Ω – to wartość o 1000 razy mniejsza (pomyłka jednostek). Taka rezystancja byłaby nienaturalnie mała dla rzeczywistej pętli abonenckiej i nie odpowiada limitowi technicznemu.
- 0,9 kΩ – to 900 Ω, czyli limit "zaostrzone" o połowę. Może wystąpić w krótszych pętlach, ale nie jest maksymalną dopuszczalną wartością wskazaną w kontekście POTS.
- 0,9 Ω – ponownie błąd skali i jednostek; wartość nieadekwatna do rzeczywistej rezystancji pętli.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach kluczowe jest odróżnienie rezystancji DC pętli (warunek zasilania i detekcji stanu) od parametrów toru mowy (często kojarzonych z innymi wartościami, np. impedancją). Najczęstsza pułapka to przeoczenie "k" w kΩ.
