W próbie szczelności instalacji chłodniczej porównuje się ciśnienie utrzymywane w czasie z przyjętym kryterium dopuszczalnego spadku. Z treści wynika, że maksymalne ciśnienie pracy badanej instalacji to 24 bar, a "podana instrukcja" określa, jakie ma być ciśnienie próby p oraz jak interpretować warunek "1% spadku po 1 dobie".
Najpierw wyznacza się ciśnienie próby p. W tym zadaniu poprawna wartość to 26,40 bar, czyli wartość większa od 24 bar (typowo wynikająca z zastosowania współczynnika bezpieczeństwa w procedurze). Następnie oblicza się dopuszczalny spadek po 24 godzinach. Warunek "1% spadku" oznacza, że różnica między ciśnieniem początkowym a ciśnieniem po dobie nie może przekroczyć 1% wartości odniesienia.
Dla p = 26,40 bar: 1% = 0,01, więc 0,01 × 26,40 = 0,264 bar. Po zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku otrzymuje się 0,26 bar, stąd zapis kryterium: p24h < 0,26 bar (czyli dopuszczalny spadek jest mniejszy niż 0,26 bar).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "p = 24,00 …" pozostawia ciśnienie próby równe maksymalnemu ciśnieniu pracy, co nie spełnia wymogu próby przy podwyższonym ciśnieniu w tej procedurze.
- "p24h < 26,40" miesza pojęcia: 26,40 bar to poziom ciśnienia próby, a nie dopuszczalny spadek; spadek nie może być porównywany do całego ciśnienia w taki sposób.
- "p24h < 2,61" wynika z błędnego przeliczenia procentów (to byłoby ok. 10% z 26,1), zwykle przez przesunięcie przecinka lub pomylenie 1% z 10%.
W praktyce, aby wynik był wiarygodny, trzeba też kontrolować warunki pomiaru (np. wpływ temperatury na ciśnienie gazu) i odczyty wykonywać tym samym przyrządem, zapisując czas i warunki w protokole.