W układzie sieciowym TN ochrona przeciwporażeniowa przy uszkodzeniu (ADS) jest realizowana głównie przez samoczynne wyłączenie zasilania. Oznacza to, że gdy dojdzie do uszkodzenia powodującego pojawienie się napięcia na dostępnych częściach przewodzących (np. obudowie urządzenia), zabezpieczenie ma zadziałać na tyle szybko, by ograniczyć narażenie człowieka na niebezpieczny prąd rażeniowy.
Dla typowego obwodu jednofazowego 230 V oraz dla obwodów końcowych (odbiorczych) o prądzie nie większym niż 32 A w układzie TN przyjmuje się maksymalny czas wyłączenia 0,4 s. To jest wartość graniczna, do której odnosi się pytanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1 sekundę" – jest to czas zbyt długi dla typowego obwodu końcowego 230 V do 32 A w TN; wybór tej wartości zwykle wynika z pomieszania wymagań dla innych warunków instalacji lub innych układów sieci.
- "5 sekund" – taka wartość pojawia się w praktyce przy innych kategoriach obwodów (np. nie końcowych) lub w innych kontekstach projektowych, ale nie odpowiada warunkowi dla obwodu odbiorczego 230 V do 32 A w TN, o który pytano.
- "0,2 sekundy" – choć szybsze wyłączenie zwiększa bezpieczeństwo, pytanie dotyczy maksymalnego dopuszczalnego czasu. 0,2 s nie jest wartością graniczną wymaganą w tym wskazanym przypadku, więc nie stanowi poprawnej odpowiedzi na tak sformułowane pytanie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wyłap w treści trzy elementy: układ sieci (tu: TN), napięcie (tu: 230 V AC) oraz rodzaj obwodu i prąd znamionowy (tu: obwód odbiorczy do 32 A). Dopiero to prowadzi do właściwego czasu wyłączenia.
