System plików FAT32 ma znane ograniczenie: maksymalny rozmiar pojedynczego pliku wynosi w przybliżeniu 4 GB (często precyzowane jako 4 GiB − 1 bajt). Wynika to ze sposobu adresowania rozmiaru pliku w strukturach FAT32. W praktyce oznacza to, że na pendrive lub kartę SD sformatowaną jako FAT32 nie da się zapisać jednego pliku większego niż ten limit, nawet jeśli urządzenie ma dużo wolnej przestrzeni.
Odpowiedź "4 GB" jest więc poprawna w typowej konwencji egzaminacyjnej. W nowszych, bardziej precyzyjnych opracowaniach spotyka się dopisek o różnicy między GB (dziesiętne) i GiB (binarne) oraz o wartości "minus 1 bajt", ale sens ograniczenia pozostaje ten sam: granica jest w okolicach 4.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "2 GB" — to częsty błąd wynikający z mylenia FAT32 z innymi ograniczeniami (np. historycznymi limitami starszych rozwiązań) albo z błędnym skojarzeniem z wielkościami spotykanymi na bardzo starych nośnikach.
- "6 GB" oraz "8 GB" — to wartości przekraczające limit pojedynczego pliku w FAT32. Takie rozmiary plików wymagają zwykle użycia innego systemu plików (np. exFAT lub NTFS) albo podzielenia danych na części.
Wskazówka praktyczna na egzamin: gdy pytanie mówi o "maksymalnym rozmiarze pliku", nie chodzi o pojemność pendrive’a ani o rozmiar partycji, tylko o limit jednego pliku. W FAT32 skojarzenie "limit ~4 GB" jest kluczowe.
