W systemie plików FAT32 istnieje praktyczny limit maksymalnego rozmiaru pojedynczego pliku. W typowych implementacjach wynosi on około 4 GB (często podaje się to jako "4 GB", a precyzyjniej: około 4 GiB minus 1 bajt). To ograniczenie wynika ze sposobu adresowania i przechowywania informacji o rozmiarze pliku w strukturach FAT.
Dlatego odpowiedź "4 GB" jest właściwa w kontekście egzaminacyjnym: użytkownik nie zapisze na nośniku FAT32 jednego pliku większego niż ten limit, nawet jeśli na partycji jest dużo wolnego miejsca.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2 GB" – to częsty mit lub skojarzenie z innymi, historycznymi ograniczeniami (np. starsze narzędzia/ustawienia), ale nie jest to standardowy limit maksymalnego pliku FAT32.
- "6 GB" i "8 GB" – wartości "na oko większe" mogą wydawać się logiczne, bo współczesne nośniki są pojemne, jednak FAT32 nie "skaluje się" w ten sposób dla rozmiaru pojedynczego pliku. Przy potrzebie przenoszenia większych plików stosuje się zwykle exFAT albo NTFS.
W praktyce serwisowej (technik informatyk) ten limit rozpoznaje się po tym, że kopiowanie dużego pliku (np. obraz ISO, archiwum, nagranie wideo) na pendrive FAT32 kończy się błędem. Rozwiązaniem bywa zmiana systemu plików (format na exFAT/NTFS) lub podział pliku na części.