Pytanie dotyczy miejsca zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. To pojęcie należy odróżnić od zameldowania. Zameldowanie ma charakter ewidencyjny (administracyjny), natomiast miejsce zamieszkania jest kategorią prawa cywilnego i wiąże się z tym, gdzie dana osoba faktycznie przebywa oraz czy ma zamiar stałego pobytu.
W opisanej sytuacji Dagmara po rozwodzie rodziców mieszka w Gdańsku z matką, a matka sprawuje nad nią wyłączną władzę rodzicielską. Dla osoby małoletniej kluczowe jest to, pod czyją władzą rodzicielską pozostaje i gdzie ta osoba (rodzic) ma swoje miejsce zamieszkania. Skoro wyłączną władzę sprawuje matka i z nią małoletnia stale mieszka, to jej miejsce zamieszkania powinno być takie jak miejsce zamieszkania matki, czyli w Gdańsku.
- Odpowiedź "w Gdańsku." jest poprawna, bo odpowiada regule, że małoletni ma miejsce zamieszkania tam, gdzie mieszka rodzic sprawujący nad nim władzę rodzicielską (w tym przypadku wyłączną).
- Odpowiedź "w Krakowie." jest błędna, bo miasto urodzenia i zameldowania nie przesądza o miejscu zamieszkania w znaczeniu cywilnoprawnym; to częsty skrót myślowy, ale nie jest regułą rozstrzygającą.
- Odpowiedź "w Katowicach." jest błędna, bo samo miejsce zamieszkania ojca nie wyznacza miejsca zamieszkania dziecka, jeżeli ojciec nie sprawuje nad nim władzy rodzicielskiej (a w stanie faktycznym wskazano wyłączną władzę matki).
- Odpowiedź "określone przez sąd opiekuńczy." dotyczy sytuacji wyjątkowych (np. gdy nie można ustalić miejsca zamieszkania według reguł ustawowych albo dziecko nie pozostaje pod władzą rodzicielską). Tutaj reguła jest wystarczająca: dziecko mieszka z matką sprawującą wyłączną władzę, więc nie ma potrzeby "wyznaczania" miejsca przez sąd.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się jednocześnie informacje o zameldowaniu, urodzeniu i faktycznym zamieszkaniu, zwykle sprawdzane jest właśnie rozróżnienie "zameldowanie ≠ miejsce zamieszkania" oraz to, czy potrafisz powiązać miejsce zamieszkania małoletniego z sytuacją władzy rodzicielskiej.
