Malowane znaczniki na czołowych powierzchniach obręczy i koła bosego pełnią rolę znaczników kontrolnych. Ich sens polega na tym, że pokazują wzajemne położenie dwóch współpracujących elementów: obręczy (pierścienia na zewnętrznej części koła) oraz koła bosego (części nośnej). Gdy zestaw kołowy pracuje w eksploatacji, połączenie obręcz–koło bose powinno zachować stabilność. Każde niepożądane przemieszczenie (np. przesunięcie osiowe lub obrót obręczy) skutkuje rozjechaniem się linii/kresek kontrolnych, co stanowi łatwy do zauważenia sygnał diagnostyczny.
Odpowiedź "diagnozowania przesunięć obręczy względem koła bosego" jest właściwa, bo dokładnie opisuje tę funkcję: porównanie położenia znaczników w czasie pozwala ocenić, czy relacja elementów pozostała bez zmian.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do typowej roli takich znaczników:
- "centrowania obręczy podczas jej osadzania na kole bosym" dotyczy operacji montażowej wymagającej przyrządów i kontroli pasowania; malowane kreski na czołach nie zapewniają centrowania, a jedynie umożliwiają późniejszą obserwację zmian położenia.
- "określania punktów pomiaru profilu geometrycznego" sugeruje wyznaczanie miejsc na powierzchni tocznej/obrzeżu koła; znaczniki na czołach obręczy i koła bosego nie opisują geometrii profilu toczenia, tylko wzajemne położenie dwóch części.
- "rejestracji zestawu kołowego przez urządzenia DSAT" wskazuje na identyfikację/rejestrację przez systemy zewnętrzne; malowane znaczniki kontrolne są przeznaczone przede wszystkim do oględzin i oceny przesunięć, a nie do automatycznej identyfikacji zestawu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli znacznik jest wykonany na dwóch elementach jednocześnie i ma się "zgrywać", to jego zadaniem jest ujawnienie ruchu względnego między tymi elementami.
