Określenie INFANT jest powszechnie spotykane w dokumentach związanych z podróżą lotniczą (np. w rezerwacji, na liście pasażerów, w systemach obsługi klienta). Oznacza ono pasażera w wieku niemowlęcym, czyli dziecko, które nie ukończyło 2 lat. W praktyce ma to znaczenie organizacyjne: inne są zasady przypisania miejsca, przewozu na kolanach opiekuna, limitów bagażu czy doboru usług.
Odpowiedź "Dziecko do dwóch lat." jest poprawna, bo odpowiada definicji kategorii wiekowej INFANT stosowanej w lotnictwie i turystyce.
- "Dziecko do dziesięciu lat." jest błędne, ponieważ w branży turystycznej i lotniczej starsze dzieci są klasyfikowane inaczej (to nie jest kategoria niemowlęcia). Przyjęcie granicy 10 lat to częsty skrót myślowy z usług hotelowych lub ogólnych zniżek "dla dzieci".
- "Dodatkowy posiłek w samolocie." jest błędne, bo INFANT nie opisuje usługi pokładowej, tylko status pasażera wynikający z wieku. Usługi typu posiłek specjalny mają zwykle inne oznaczenia.
- "Dodatkowe łóżko w pokoju." jest błędne, ponieważ dotyczy zakwaterowania w hotelu, a nie kategorii pasażera. Dodatkowe łóżko bywa opisywane innymi określeniami (np. dostawka), ale nie jako INFANT.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się angielski termin przy nazwisku uczestnika, zwykle dotyczy cechy uczestnika (wiek, typ pasażera), a nie świadczenia. Warto zapamiętać, że granica "infant" to poniżej 2 lat.
