KWALIFIKACJA DRM5 - CZERWIEC 2017

W ocenie jakości tkanin (także tapicerskich) wady/mankamenty klasyfikuje się m.in. według tego, jak silnie wpływają na wygląd oraz użytkowanie materiału. Pytanie opisuje mankamenty, które:

• mają mały wpływ na wygląd i użytkowanie,
• da się je usunąć albo ograniczyć ich widoczność.

Taka charakterystyka odpowiada kategorii błędów niezasadniczych. Są to wady, które nie przekreślają przydatności tkaniny do zastosowania, a w praktyce produkcyjnej często można je "opanować" przez odpowiednie działania (np. dobranie miejsca wykroju, odwrócenie elementu, zastosowanie elementów maskujących lub selekcję fragmentów materiału).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Rozproszonych – to określenie opisowe, ale nie jest typową, jednoznaczną nazwą klasy wady w tym ujęciu. Może sugerować sposób rozmieszczenia defektów, a pytanie dotyczy ich wagi (wpływu) i możliwości usunięcia/zamaskowania.
• Zasadniczych – błędy zasadnicze to takie, które istotnie pogarszają wygląd lub właściwości użytkowe (np. trwałość, wytrzymałość, możliwość prawidłowego ułożenia tkaniny). Z definicji nie pasują do wad "mało wpływających" i "łatwych do ograniczenia".
• Częściowych – podobnie jak "rozproszonych", jest to określenie nieprecyzyjne i nie wskazuje klasy wady według wpływu na jakość. Może być mylące, bo nie rozstrzyga, czy wada jest poważna czy drobna.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach kluczowe są słowa "mało wpływające" oraz "można usunąć lub ograniczyć widoczność". To typowe sygnały, że chodzi o kategorię wad mniej istotnych, czyli niezasadniczych.