W masażu grzbietu (pleców) opracowuje się przede wszystkim mięśnie, które leżą na tylnej powierzchni tułowia i są dostępne palpacyjnie w ułożeniu pacjenta na brzuchu. Do takich mięśni należą m.in.:
- prostownik grzbietu – duży zespół mięśni biegnących wzdłuż kręgosłupa, typowo rozluźniany przy dolegliwościach przeciążeniowych,
- mięsień najszerszy grzbietu – powierzchowny, rozległy mięsień grzbietu, często opracowywany technikami głaskania, rozcierania i ugniatania,
- mięsień dźwigacz łopatki – w rejonie karku i górnej części grzbietu, ważny przy napięciach obręczy barkowej.
Mięsień biodrowo-lędźwiowy (złożony z mięśnia lędźwiowego większego i mięśnia biodrowego) jest natomiast mięśniem głębokim, związanym głównie z przednio-boczną okolicą tułowia i miednicą. Jego zasadnicza część nie jest położona powierzchownie "na grzbiecie", dlatego nie stanowi standardowego celu opracowania w masażu grzbietu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- Prostownik grzbietu – to kluczowy mięsień/kompleks mięśni tylnej części tułowia, klasycznie opracowywany w masażu pleców.
- Najszerszy grzbietu – leży powierzchownie na grzbiecie i jest łatwo dostępny manualnie.
- Dźwigacz łopatki – choć częściowo kojarzony z szyją, w praktyce masażu karku i górnego grzbietu bywa opracowywany w obrębie przyśrodkowego brzegu łopatki i okolicy karku.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "masaż grzbietu" najpierw oceń położenie anatomiczne (czy mięsień leży na tylnej powierzchni tułowia i jest dostępny), a dopiero potem kojarz funkcję mięśnia z dolegliwościami pacjenta.
