W zadaniu podano tabelę z wydajnością produkcji wyrażoną jako "ilość wyprodukowanych jednostek na godzinę". Taki zapis oznacza prosty wskaźnik przepustowości: ile sztuk danego wyrobu można wytworzyć w tym samym czasie (1 godzina) przy założonych warunkach pracy.
Aby wskazać typ pieczywa o najwyższej wydajności, wykonuje się krok analityczny polegający na porównaniu czterech wartości liczbowych:
- Chleb pszenny: 200 jednostek/h,
- Chleb żytni: 150 jednostek/h,
- Bagietka: 300 jednostek/h,
- Bułka maślana: 250 jednostek/h.
Następnie wybiera się maksimum z zestawu. Największa wartość to 300 jednostek/h, więc poprawna odpowiedź to "Bagietka".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ mają niższe wartości wskaźnika: "Chleb pszenny" (200) i "Chleb żytni" (150) oznaczają mniejszą liczbę sztuk w tej samej godzinie, a "Bułka maślana" (250) jest co prawda wysoka, ale nadal mniejsza niż 300. Częsty błąd polega na sugerowaniu się rodzajem produktu (np. że "chleb" jest produktem podstawowym), zamiast odczytać i porównać liczby.
W praktyce technologii żywności i organizacji produkcji podobne zestawienia pomagają szybko ocenić, który wyrób generuje największy wolumen na godzinę pracy linii. To jednak tylko jeden z możliwych wskaźników — przy pełnej ocenie opłacalności zwykle uwzględnia się także zużycie surowców, obciążenie pieca, straty, pracochłonność oraz wymagania jakościowe.
