KWALIFIKACJA MED12 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 13.
Masz do dyspozycji koncentrat o stężeniu 20%. Jaką objętość koncentratu musisz użyć, aby przygotować 2 litry roztworu o stężeniu 0,5%?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stosuje się wzór rozcieńczeń C₁V₁=C₂V₂. Dla 20% i roztworu 0,5% o objętości 2 l (2000 ml) mamy: 0,20·V₁=0,005·2000=10, więc V₁=10/0,20=50 ml. To daje dokładnie 0,5% po uzupełnieniu do 2 litrów.

Pełne wyjaśnienie:

W sterylizatorni (i szerzej: w dekontaminacji) często przygotowuje się roztwory robocze przez rozcieńczanie koncentratu. Kluczowe jest, aby po rozcieńczeniu uzyskać dokładnie takie stężenie, jakie jest wymagane w procedurze lub instrukcji producenta.

Do obliczeń używa się zależności zachowania ilości substancji czynnej (w uproszczeniu): C₁V₁=C₂V₂, gdzie:

  • C₁ – stężenie koncentratu (tu 20% = 0,20),
  • V₁ – szukana objętość koncentratu,
  • C₂ – stężenie docelowe (tu 0,5% = 0,005),
  • V₂ – objętość końcowa roztworu (2 l = 2000 ml).

Podstawiamy do wzoru:

0,20 · V₁ = 0,005 · 2000

Prawa strona to: 0,005 · 2000 = 10. Zatem:

V₁ = 10 / 0,20 = 50 ml

Odpowiedź "50 ml" jest poprawna, bo taka ilość 20% koncentratu zawiera tyle substancji czynnej, aby po uzupełnieniu wodą do 2000 ml uzyskać 0,5%.

Warto wykonać krótką kontrolę: (50 ml · 0,20) / 2000 ml = 10/2000 = 0,005 = 0,5%.

Pozostałe propozycje dają zbyt wysokie stężenia: 100 ml odpowiada 1%, 200 ml odpowiada 2%, a 500 ml odpowiada 5%. W praktyce zbyt mocny roztwór może zwiększać ryzyko uszkodzeń materiałów i niezgodności z procedurą, a zbyt słaby – nieskuteczność dekontaminacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej używa się wzoru rozcieńczeń C₁V₁=C₂V₂. Wpisz stężenie koncentratu (C₁), stężenie docelowe (C₂) i objętość końcową (V₂), a następnie oblicz V₁. Pamiętaj o zamianie % na ułamek dziesiętny i o tych samych jednostkach objętości.
Bo opisuje on zachowanie ilości substancji czynnej podczas rozcieńczania: to, co "wnosisz" z koncentratu, ma się równać temu, co ma się znaleźć w roztworze końcowym. Dzięki temu łatwo wyliczyć, ile koncentratu potrzeba, aby po dolaniu wody uzyskać wymagane stężenie robocze.
Możesz zrobić to w dowolnej kolejności, ale najważniejsze są dwa kroki: 2 l = 2000 ml oraz 20% = 0,20 i 0,5% = 0,005. Dopiero wtedy podstawiasz do wzoru. Bez tych przeliczeń bardzo łatwo o błąd rzędu 10× albo 1000×.
Zrób kontrolę przez podstawienie: policz, ile "czystego" składnika aktywnego wnosisz, czyli V₁·C₁, i podziel przez objętość końcową V₂. Jeśli wynik to C₂, obliczenie jest poprawne. Taka autokontrola ogranicza pomyłki na egzaminie.
Tak, ale wtedy trzymaj konsekwencję (np. 20 i 0,5 zamiast 0,20 i 0,005) i skracaj jednostki procentowe po obu stronach równania. W praktyce bezpieczniej jest jednak zamienić na ułamki dziesiętne, bo zmniejsza to ryzyko pomylenia 0,5% z 0,5.
Najczęstsze są: brak przeliczenia l → ml, mylenie 0,5% z 0,5 (czyli 50%), oraz "ucieczka przecinka" prowadząca do 10× większej dawki koncentratu. Częsty jest też wybór odpowiedzi "na oko" bez weryfikacji przez podstawienie.
Za wysokie stężenie może zwiększać agresywność chemiczną roztworu (ryzyko odbarwień, korozji, degradacji tworzyw), pogarszać kompatybilność materiałową i utrudniać płukanie. W praktyce liczy się nie "im mocniej, tym lepiej", tylko zgodność z instrukcją i skuteczność przy właściwym stężeniu.
Gdy preparat jest dostarczany jako koncentrat, a procedura dekontaminacji wymaga roztworu roboczego (np. 0,5% lub 1%). Wtedy personel przygotowuje odpowiednią objętość roztworu na zmianę lub do konkretnego procesu, ściśle według zaleceń producenta i lokalnych procedur.
Można wykonać ocenę "rzędu wielkości": 0,5% jest 40 razy mniejsze od 20%, więc koncentratu powinno być około 1/40 objętości końcowej. 2000 ml / 40 = 50 ml. Wynik 500 ml jest 10× większy, więc logicznie podejrzany.
Nie ma znaczenia, o ile zachowasz te same jednostki po obu stronach równania. Możesz liczyć w litrach albo w mililitrach, ale nie mieszaj ich bez przeliczenia. W zadaniach egzaminacyjnych wygodnie jest przejść na ml, bo unikasz ułamków i łatwiej kontrolujesz wynik.
info

Około 64% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Stosuje się wzór rozcieńczeń C₁V₁=C₂V₂."

Źródła:

  • OpenStax Chemistry 2e, rozdział 4 (Solutions), sekcja dotycząca rozcieńczeń i zależności M1V1 = M2V2: https://openstax.org/books/chemistry-2e/pages/4-introduction (dostęp: 2026-02-28)
  • Khan Academy, temat "Dilution factor / dilution problems" (zależność C1V1=C2V2 w zadaniach): https://www.khanacademy.org/science/chemistry/chem-amount-of-substance/chem-dilutions/a/dilution-factor (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia (en), hasło "Dilution (equation for dilution of solutions)": https://en.wikipedia.org/wiki/Dilution (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Materiały szkolne z chemii/technologii roztworów: stężenia i rozcieńczenia
  • Instrukcje producentów preparatów dezynfekcyjnych (zasady przygotowania roztworów roboczych)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń stężeń w kontekście dekontaminacji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego