Analiza SWOT porządkuje informacje o sytuacji regionu/organizacji w czterech polach. Kluczowy jest podział na:
- czynniki wewnętrzne (zależne od regionu): mocne strony i słabe strony,
- czynniki zewnętrzne (pochodzące z otoczenia): szanse i zagrożenia.
W tabeli "mocne strony" to "Dobrze rozwinięta infrastruktura turystyczna" – element zasobów regionu, który wspiera rozwój. "Słabe strony" to "Brak atrakcji dla dzieci" – wewnętrzny niedostatek oferty. "Zagrożenia" to "Sezonowość turystyki" – zjawisko z otoczenia rynku i warunków funkcjonowania, które może ograniczać popyt i stabilność przychodów.
Brakujące pole dotyczy szans, czyli pozytywnych zmian w otoczeniu: trendów, mody, programów wsparcia, rozwoju transportu, zmian demograficznych lub technologicznych, które można przekuć w przewagę. Odpowiedź "Wzrost zainteresowania turystyką aktywną" pasuje, bo opisuje zewnętrzny trend popytowy – rosnącą popularność aktywnego wypoczynku – który region może wykorzystać, np. rozwijając szlaki, wypożyczalnie sprzętu, wydarzenia sportowe.
Pozostałe propozycje są typowymi czynnikami wewnętrznymi (opisują cechy infrastruktury/usług w regionie), więc nie spełniają definicji "szans": "Brak parkingów dla autokarów" oraz "Niewielka liczba restauracji" to braki (słabe strony), a "Niskie ceny noclegów" to cecha oferty regionu, która mogłaby być atutem (mocną stroną), ale nadal nie jest czynnikiem zewnętrznym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz przykład, zadaj sobie pytanie "czy region ma na to bezpośredni wpływ?". Jeśli tak, zwykle jest to mocna/słaba strona; jeśli nie – szansa/zagrożenie.
