W analizowanym (archiwalnym) stanie prawnym z lat 2003–2014 sama okoliczność, że niezgodność towaru z umową ujawniła się w czasie odpowiedzialności sprzedawcy, nie wystarczała do skutecznego skorzystania z uprawnień.
Kluczowe były dwa niezależne warunki czasowe:
- art. 10 – sprzedawca odpowiadał za niezgodność stwierdzoną w ciągu 2 lat od wydania towaru kupującemu,
- art. 9 – kupujący musiał zawiadomić sprzedawcę w ciągu 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności, w przeciwnym razie tracił uprawnienia z art. 8.
Dlatego w zadaniu trzeba dla każdego kupującego porównać datę stwierdzenia niezgodności z datą zawiadomienia i ocenić, czy mieści się ona w 2 miesiącach (oraz dodatkowo pamiętać o limicie 2 lat od wydania). Odpowiedź "Kupujący D" jest poprawna, bo z tabeli wynika, że zawiadomienie nastąpiło w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia wady.
Odpowiedzi "Kupujący A", "Kupujący B" i "Kupujący C" są niepoprawne, ponieważ dla tych przypadków (zgodnie z danymi w tabeli) zawiadomienie następuje po upływie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności. Typowym błędem jest sprawdzenie wyłącznie 2-letniego okresu odpowiedzialności i pominięcie terminu zawiadomienia, który w tym historycznym stanie prawnym działał jak warunek utrzymania uprawnień.
