W fotografii w podczerwieni rejestruje się promieniowanie spoza zakresu widzialnego. W ujęciu szkolnym światło widzialne obejmuje w przybliżeniu zakres od ok. 400 nm (fiolet) do ok. 700 nm (czerwień). Podczerwień leży "za czerwienią", czyli odpowiada dłuższym falom niż czerwone światło widzialne.
Dlatego odpowiedź "większej od 700 nm" jest poprawna: wskazuje, że materiał fotograficzny (film, matryca lub inny detektor) powinien mieć czułość spektralną przesuniętą w stronę fal dłuższych niż widzialne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zawartej w przedziale 400-500 nm" – to zakres światła widzialnego (fiolet–niebieski), a nie podczerwień.
- "zawartej w przedziale 500-600 nm" – to również zakres widzialny (zieleń–żółć/pomarańcz), więc nie spełnia warunku fotografii IR.
- "mniejszej od 400 nm" – to obszar poniżej widzialnego, czyli ultrafiolet (UV), a nie IR. Uczulenie na UV służyłoby fotografii UV, a nie podczerwieni.
W praktyce warto pamiętać o dwóch rzeczach: (1) granica widzialne/IR jest umowna i w różnych źródłach może być podawana nieco inaczej; (2) w fotografii najczęściej mówi się o podczerwieni bliskiej (NIR), na którą mogą reagować niektóre materiały po usunięciu/ominięciu filtrów odcinających IR. Na egzaminie kluczowe jest jednak rozróżnienie: IR oznacza fale dłuższe niż widzialne, a UV – krótsze niż widzialne.
