Zadołowanie to krótkotrwałe "awaryjne" przechowanie materiału szkółkarskiego, gdy rośliny nie mogą być od razu posadzone lub szybko wywiezione. Celem zabiegu jest utrzymanie żywotności systemu korzeniowego i ograniczenie strat wody przez roślinę, a nie jej "pobudzenie do wzrostu".
Dlatego właściwe postępowanie łączy dwa warunki:
- wilgotne podłoże (np. piasek) – ma zapewnić stały kontakt korzeni/bryły z wilgocią i ograniczyć przesychanie,
- miejsce zacienione – obniża temperaturę, zmniejsza operację słoneczną i ogranicza transpirację, co redukuje stres wodny.
Wariant z suchym piaskiem jest niekorzystny, bo nie chroni bryły przed utratą wody; roślina szybciej więdnie, a drobne korzenie mogą zasychać. Z kolei miejsce nasłonecznione zwiększa nagrzewanie podłoża i parowanie oraz przyspiesza utratę wody z części nadziemnych. Połączenie "suche + słońce" jest więc szczególnie ryzykowne przy przetrzymywaniu dłuższym niż 2 dni.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: przy czasowym przechowaniu roślin minimalizujemy stres wodny – zapewniamy wilgoć dla korzeni i chłodniejsze, zacienione warunki, zamiast wystawiać materiał na słońce i przesuszające podłoże.
