W druku 3D (szczególnie w powszechnej technologii FDM/FFF) materiałem do wytwarzania obiektu jest filament, czyli ciągła żyłka z tworzywa termoplastycznego nawinięta na szpulę. Drukarka podaje filament do rozgrzanej dyszy, gdzie materiał ulega uplastycznieniu, a następnie jest odkładany warstwami, tworząc model 3D.
Dlaczego właśnie "filament" pasuje do pytania? Ponieważ jest to nazwa kategorii materiału zużywanego bezpośrednio w procesie wytwarzania przyrostowego metodą wytłaczania. W praktyce spotyka się różne rodzaje filamentów (np. PLA, PETG, ABS), ale wspólną cechą jest forma żyłki oraz sposób podawania do ekstrudera.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych technologii lub innych zastosowań:
- "Dibond" to płyta kompozytowa (z rdzeniem i okładzinami), używana m.in. w reklamie i pracach ekspozycyjnych, ale nie jest standardowym materiałem "do drukowania" obiektów 3D w drukarce FDM/FFF.
- "Ciekły toner" wiąże się z technikami druku elektrofotograficznego/laserowego lub pokrewnymi rozwiązaniami w druku 2D, gdzie obraz powstaje z udziałem tonera, a nie przez budowanie bryły warstwami z filamentu.
- "Tusz ekosolwenowy" jest tuszem do druku wielkoformatowego (2D) na podłożach (np. foliach), a nie materiałem konstrukcyjnym do wytwarzania przestrzennych modeli.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "obiekt 3D", najpierw rozpoznaj technologię (filament/żywica/proszek). Gdy w odpowiedziach jest "filament", zwykle chodzi o FDM/FFF. Jeśli zamiast tego pojawia się "żywica", dotyczyłoby to SLA/DLP, a "proszek" – metod proszkowych.
