Nawierzchnie twarde dzieli się na ulepszone oraz nieulepszone. Kluczowa różnica polega na tym, że nawierzchnia twarda nieulepszona (np. brukowcowa lub tłuczniowa) nie jest przystosowana do szybkiego ruchu: częściej pyli, bywa bardziej nierówna i ma niższy komfort jazdy. Warstwa ścieralna takiej nawierzchni wykonywana jest zasadniczo bez użycia lepiszczy/spoiw, a materiał pracuje pod obciążeniem w sposób bardziej podatny na odkształcenia.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "kamień brukowy". Brukowiec (kamień brukowy) to kamień narzutowy nieobrobiony lub tylko wstępnie obrobiony, o kształcie zbliżonym do graniastosłupa, przeznaczony do wykonywania nawierzchni brukowcowych zaliczanych do twardych nieulepszonych.
- "Kostka klinkierowa" jest materiałem typowym dla nawierzchni twardych ulepszonych (równe i bezpyłowe nawierzchnie z elementów regularnych).
- "Mieszanka mineralno-asfaltowa" to rozwiązanie charakterystyczne dla nawierzchni bitumicznych, a więc twardych ulepszonych, gdzie warstwa ścieralna powstaje z udziałem lepiszcza asfaltowego.
- "Kostka kamienna" jest wyrobem regularnym (kostką drogową) i także zalicza się do nawierzchni twardych ulepszonych. To najczęstsza pułapka egzaminacyjna: mimo podobieństwa nazw, kostka kamienna nie jest tym samym co brukowiec.
Wskazówka do nauki: jeśli w odpowiedzi pojawia się wyrób regularny (kostka kamienna, klinkier), zwykle oznacza to nawierzchnię ulepszoną. Jeśli mowa o kamieniu mniej regularnym (brukowiec/kamień brukowy) układanym na podsypce, to typowe dla nawierzchni twardej nieulepszonej.
