W większości aparatów cyfrowych pojedynczy piksel sensora mierzy tylko natężenie światła. Aby uzyskać informację o barwie, na matrycy stosuje się filtr mozaikowy CFA (najczęściej układ Bayera), w którym sąsiadujące piksele mają różne filtry (R, G lub B). Ponieważ każdy punkt obrazu ma wtedy "niepełną" informację o kolorze, procesor obrazu musi wykonać interpolację barw, czyli demosaikowanie.
Odpowiedź "Foveon X3" pasuje do opisu, ponieważ jest to konstrukcja, w której informacja o barwach jest pozyskiwana warstwowo w krzemie. Zamiast mozaiki filtrów na powierzchni, wykorzystuje się fakt, że światło o różnych długościach fali przenika na różną głębokość materiału światłoczułego. W efekcie pojedynczy piksel ma trzy składowe odpowiadające RGB, podobnie jak w klasycznych barwnych materiałach warstwowych.
- "CMOS" jest nazwą dominującej dziś architektury sensora (sposób realizacji fotodiod i odczytu), ale typowy CMOS w fotografii barwnej nadal używa CFA, więc nie spełnia warunku "bez siatki filtru mozaikowego".
- "LIVEMOS" (spotykane m.in. w systemach Mikro Cztery Trzecie) to również wariant technologii matrycowej, jednak standardowo pracuje z filtrem mozaikowym i wymaga demosaikowania.
- "CCD" to starsza, popularna kiedyś architektura przetwornika. Sama nazwa CCD nie oznacza braku CFA; większość barwnych CCD również korzysta z mozaiki filtrów barwnych, a następnie z interpolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się opis "jak w materiale warstwowym" oraz "bez mozaiki filtru", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do sensora warstwowego, a nie do ogólnej rodziny CCD/CMOS.
