W uprawie ziemniaka mechaniczne zabiegi pielęgnacyjne (takie jak spulchnianie i odchwaszczanie w międzyrzędziach czy obsypywanie redlin) są możliwe tylko do pewnego momentu rozwoju łanu. Granicą praktyczną jest zwarcie międzyrzędzi, czyli sytuacja, gdy ulistnienie roślin rozrasta się na tyle, że przestrzeń między rzędami zostaje w dużej mierze przykryta.
Odpowiedź "zwarcia międzyrzędzi" jest poprawna, ponieważ po tej fazie:
- zabiegi mechaniczne stają się trudne technicznie (brak miejsca na narzędzie),
- rośnie ryzyko uszkodzeń łodyg i liści przez elementy robocze oraz koła ciągnika,
- pogarsza się efekt odchwaszczania w późniejszych fazach, a przejazdy mogą pogłębiać ugniatanie gleby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe? "wzejścia wszystkich roślin" opisuje wczesny etap – to raczej moment, od którego zabiegi mogą być wykonywane w pełniejszym zakresie, a nie granica ich zakończenia. "przekwitania roślin" dotyczy późniejszego przebiegu wegetacji; w praktyce wykonywanie wtedy mechanicznych uprawek międzyrzędowych jest zwykle spóźnione i może powodować duże straty przez uszkodzenia części nadziemnych. "zaschnięcia łodyg" to etap bardzo późny (przed zbiorem), kiedy pielęgnacja mechaniczna międzyrzędzi nie spełnia już swojej roli, a przejazdy są niecelowe.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: mechanika działa, dopóki międzyrzędzia są dostępne. Gdy łan się zamyka, rośnie rola innych działań agrotechnicznych, a przejazdy pielęgnacyjne w międzyrzędziach należy zakończyć.
