Mechanizm działania antacidów polega na chemicznym zobojętnianiu kwasu solnego (HCl) w treści żołądkowej. Są to leki działające głównie miejscowo w świetle przewodu pokarmowego, dlatego ich efekt zwykle pojawia się szybko i jest szczególnie przydatny w doraźnym łagodzeniu zgagi lub niestrawności.
Dlaczego "zobojętnienie kwasu solnego w treści żołądkowej" jest poprawne?
Antacida zawierają związki zasadowe (np. sole glinu, magnezu, wapnia), które wchodzą w reakcję z HCl. Skutkiem jest wzrost pH w żołądku, a w konsekwencji także spadek aktywności pepsyny (enzymu lepiej działającego w środowisku kwaśnym). Klinicznie przekłada się to na złagodzenie pieczenia i cofania kwaśnej treści.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Tworzeniu warstwy ochronnej w miejscu uszkodzenia śluzówki" – to opis działania leków o typowym efekcie osłaniającym (cytoprotekcyjnym), które nie polega przede wszystkim na neutralizacji HCl, lecz na ochronie błony śluzowej (np. poprzez tworzenie bariery lub wspieranie mechanizmów obronnych).
- "Blokowaniu receptora H2 w komórkach okładzinowych żołądka" – dotyczy antagonistów receptora histaminowego H2, które zmniejszają wydzielanie kwasu przez wpływ na sygnalizację w komórkach okładzinowych. To inny punkt uchwytu niż neutralizacja kwasu już obecnego w świetle żołądka.
- "Hamowaniu pompy protonowej w żołądku" – opisuje inhibitory pompy protonowej, które hamują H+/K+-ATPazę w komórkach okładzinowych. Jest to silne, dłużej trwające zahamowanie wydzielania kwasu, a nie doraźne zobojętnienie treści żołądkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "receptor" lub "pompa", zwykle chodzi o leki hamujące wydzielanie kwasu. Antacida działają najprościej: neutralizują kwas, który już znajduje się w żołądku.
