W pytaniu chodzi o dobór medium transmisyjnego do połączenia dwóch punktów dystrybucyjnych oddalonych o 600 m. W praktyce infrastruktury LAN taka odległość oznacza połączenie typu "uplink"/"backbone" między szafami lub węzłami dystrybucyjnymi.
Dlaczego światłowód?
Światłowód jest standardowo wykorzystywany do połączeń na większe odległości, ponieważ tłumienie i podatność na zakłócenia elektromagnetyczne są dużo mniejsze niż w mediach miedzianych. Dzięki temu łatwiej uzyskać stabilną transmisję na setkach metrów, co pasuje do typowego scenariusza łączenia punktów dystrybucyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Skrętka UTP – w typowych wdrożeniach Ethernet okablowanie miedziane ma ograniczony zasięg pojedynczego odcinka. Na 600 m nie jest to standardowe rozwiązanie dla połączenia między dystrybucją.
- Skrętka STP – ekranowanie poprawia odporność na zakłócenia, ale nie "wydłuża" wprost dopuszczalnego zasięgu toru w sposób, który czyni 600 m typowym łączem dystrybucyjnym. Problemem pozostaje długość odcinka.
- Przewód koncentryczny – koncentryk był stosowany historycznie w starszych odmianach sieci, ale nie jest typowym medium do współczesnych połączeń dystrybucyjnych na takie dystanse w LAN.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się odległość wyraźnie większa niż typowy odcinek miedziany w budynku, a kontekst dotyczy punktów dystrybucyjnych, najczęściej należy rozważyć światłowód jako medium właściwe dla łącza szkieletowego.
