KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 10

PYTANIE NR 33.
Metoda barwieniaBarwnik podstawowyMordantDecoloryzacjaBarwnik wtórny
Metoda GramaFiolet krystalicznyJodAlkoholCzerwień safraninowa
Metoda Ziehl-NeelsenaCzerwień fuksynaJodAlkohol + kwasBłękit metylenowy
Metoda SchifferaFiolet krystalicznyJodAlkoholCzerwień safraninowa
Metoda GiemsyAzure Eosin YBrakBrakBrak
Która z powyższych metod barwienia nie wykorzystuje procesu decoloryzacji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda Giemsy jest wskazana jako poprawna, ponieważ w tabeli przy tej metodzie w kolumnie "Decoloryzacja" widnieje "Brak". Pozostałe metody mają podany etap odbarwiania (np. alkohol lub alkohol z kwasem), więc wykorzystują proces dekoloryzacji.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza, czy potrafisz rozpoznać etap dekoloryzacji (odbarwiania) w schemacie barwienia. W wielu barwieniach różnicujących po nałożeniu barwnika podstawowego oraz zastosowaniu utrwalacza (mordantu) wykonuje się odbarwianie, aby usunąć barwnik z części struktur i uzyskać zróżnicowanie obrazu.

Odpowiedź "Metoda Giemsy" jest poprawna, bo w przedstawionej tabeli w kolumnie "Decoloryzacja" dla tej metody wpisano "Brak". Oznacza to, że w tym zestawieniu procedura nie przewiduje kroku odbarwiania.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w ramach danych z tabeli, ponieważ każda z nich ma wyszczególniony etap dekoloryzacji:

  • "Metoda Grama" – wskazano odbarwianie alkoholem, więc proces dekoloryzacji występuje.
  • "Metoda Ziehl-Neelsena" – podano "Alkohol + kwas", co jednoznacznie opisuje etap odbarwiania, zatem dekoloryzacja jest elementem procedury.
  • "Metoda Schiffera" – w tabeli również jest "Alkohol" w kolumnie dekoloryzacji, więc metoda wykorzystuje odbarwianie.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tabelarycznych najpierw odnajdź kolumnę odpowiadającą pytaniu (tu: "Decoloryzacja"), a dopiero potem porównuj wiersze. To zmniejsza ryzyko pomyłki wynikającej z kojarzenia nazw metod zamiast pracy na danych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dekoloryzacja (odbarwianie) to etap usuwania barwnika z części komórek/struktur, aby uzyskać różnicowanie preparatu. W praktyce stosuje się odbarwiacz (np. alkohol lub roztwór kwasowo-alkoholowy), a potem często nakłada się barwnik wtórny.
Wyszukaj kolumnę opisującą odbarwianie (np. "Dekoloryzacja", "Odbarwianie"). Metoda, która nie wykorzystuje tego procesu, będzie miała wpis typu "Brak" lub pustą pozycję. Dopiero potem porównuj nazwy metod w wierszach.
Odbarwianie zwiększa kontrast i pozwala na rozróżnienie grup drobnoustrojów lub struktur. Usuwa barwnik z elementów mniej go zatrzymujących, dzięki czemu końcowy obraz po zastosowaniu barwnika wtórnego jest zróżnicowany i łatwiejszy do interpretacji.
Mordant (utrwalacz) wzmacnia wiązanie barwnika z badanym materiałem. W praktyce tworzy kompleks barwnik–mordant lub stabilizuje barwnik w strukturach komórkowych. Dzięki temu kolejne etapy (np. płukanie czy odbarwianie) nie usuwają barwy z elementów, które mają pozostać wybarwione.
W klasycznym schemacie barwienia Grama występuje etap odbarwiania (najczęściej alkoholem lub mieszaniną alkoholowo-acetonową). To właśnie ten krok różnicuje obraz, bo część bakterii traci barwnik podstawowy, a potem wybarwia się barwnikiem wtórnym.
Odbarwianie kwasowo-alkoholowe jest typowe dla barwień kwasoopornych (np. wykrywanie prątków). Taki odbarwiacz usuwa barwnik z większości bakterii, a struktury kwasooporne pozostają zabarwione, co ułatwia ich rozpoznanie w mikroskopie.
Najczęstsze pomyłki to: patrzenie na złą kolumnę, pomijanie słowa "Brak", mylenie mordantu z odbarwiaczem oraz odpowiadanie "z pamięci" (na podstawie skojarzeń z nazwą metody) zamiast na podstawie danych w tabeli.
Barwnik wtórny (kontrastowy) nakłada się po etapie odbarwiania, aby zabarwić elementy, które straciły barwnik podstawowy. Dzięki temu cały preparat jest czytelny: jedne struktury pozostają w kolorze barwnika podstawowego, a inne przyjmują barwę kontrastu.
Ucz się schematów etapów (barwnik podstawowy → mordant → odbarwianie → kontrast) oraz typowych odczynników dla najczęstszych metod. Trenuj też czytanie tabel: najpierw identyfikuj kryterium pytania, potem porównuj wiersze, a dopiero na końcu wybieraj odpowiedź.
Najczęściej brak etapu odbarwiania oznacza, że metoda nie wykorzystuje klasycznego mechanizmu różnicowania opartego o odbarwiacz. Nie przesądza to jednak o "wartości" metody: niektóre barwienia są proste lub mają inne mechanizmy kontrastowania. Na egzaminie trzymaj się opisu metody w zadaniu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 77% zdających egzamin. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Metoda Giemsy jest wskazana jako poprawna, ponieważ w tabeli przy tej metodzie w kolumnie "Decoloryzacja" widnieje "Brak"."

Źródła:

  • CDC, Division of Tuberculosis Elimination – Acid-Fast Staining Procedures (Ziehl-Neelsen/Kinyoun), https://www.cdc.gov/tb/publications/factsheets/testing/afbsmear.htm - dostęp 2026-02-28
  • OpenStax Microbiology, Chapter: Microscopy and Staining (Gram stain, acid-fast stain), https://openstax.org/details/books/microbiology - dostęp 2026-02-28
  • Tortora G.J., Funke B.R., Case C.L., "Microbiology: An Introduction", rozdział o barwieniach i mikroskopii, Pearson (wydanie zależne od dostępnego) – źródło podręcznikowe

Materiały:

  • Podręcznik mikrobiologii ogólnej/medycznej (rozdziały o barwieniach i mikroskopii)
  • Instrukcje laboratoryjne SOP dotyczące barwienia Grama i barwień specjalnych
  • Materiały szkoleniowe z technik mikroskopowych i przygotowania preparatów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego