W Adobe Photoshop pojęcie dzielenia obrazu na fragmenty odnosi się najczęściej do funkcji plasterków (slices), wykorzystywanej m.in. w projektowaniu pod WWW. Plasterki pozwalają podzielić jeden projekt na wiele mniejszych obszarów, które można następnie wyeksportować jako oddzielne pliki (czasem także z towarzyszącym kodem HTML), aby ułatwić publikację i optymalizację.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje, że metodą dzielenia obrazu nie jest ścieżka przycinania. Clipping path (ścieżka przycinania) to wektorowy obrys pełniący rolę maski/wycięcia: służy do izolowania obiektu od tła lub przygotowania go do dalszego składu (np. w DTP). Nie tworzy ona zestawu "kawałków" obrazu do osobnego zapisu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (czyli jednak są metodami dzielenia na plasterki)?
- Narzędzie Plasterek (Slice Tool) – umożliwia ręczne zdefiniowanie obszarów podziału, czyli klasyczne "cięcie" layoutu na fragmenty.
- Plasterki oparte na warstwach (layer-based slices) – Photoshop potrafi tworzyć plasterki automatycznie wokół zawartości warstw, co przyspiesza przygotowanie elementów interfejsu.
- Plasterki generowane automatycznie (auto-slices) – uzupełniają przestrzeń pomiędzy zdefiniowanymi plasterkami, aby cały obszar obrazu był objęty podziałem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "dzielenie obrazu" w Photoshopie, sprawdź, czy chodzi o eksport na fragmenty (slices), czy o maskowanie/wycinanie (clipping path, maski, zaznaczenia). To dwie różne grupy narzędzi i inne cele pracy.
