W profilaktyce próchnicy wyróżnia się różne sposoby miejscowej podaży fluoru, które różnią się zarówno postacią preparatu, jak i techniką aplikacji. Pytanie dotyczy metody nazwanej od autora – metody Torella – i sprawdza, czy potrafisz powiązać nazwę z właściwą procedurą.
Odpowiedź "płukaniu jamy ustnej 0,2% roztworem fluorku sodu" jest poprawna, ponieważ opisuje klasyczną postać tej metody: zastosowanie płukanki (roztworu) NaF o określonym stężeniu. Kluczowe są tu dwa elementy: płukanie (a nie wcieranie/pędzlowanie) oraz 0,2% roztwór (a nie inna postać preparatu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "szczotkowaniu zębów żelem fluorkowym" – żel fluorkowy może być stosowany w profilaktyce, ale sama technika szczotkowania żelem nie definiuje metody Torella. To inny sposób podania fluoru i inna procedura.
- "stosowaniu okładów z pianki fluorowej" – pianki (często aplikowane w łyżkach) to odrębna forma profesjonalnej fluoryzacji. "Okłady" sugerują kontakt pianki z zębami, ale to nie jest płukanka według Torella.
- "wcieraniu 2% fluorku sodu w powierzchnię szkliwa" – wcieranie (intensywny kontakt preparatu z powierzchnią szkliwa) to technika różna od płukania; dodatkowo podane stężenie i sposób aplikacji wskazują na inną metodę miejscowego stosowania fluoru.
Wskazówka egzaminacyjna: przy metodach nazwanych (np. od autorów) ucz się "pary" nazwa → forma preparatu → sposób aplikacji. W tym pytaniu rozstrzygające jest rozpoznanie, że metoda Torella odnosi się do płukanki NaF, a nie do żelu, pianki czy wcierania.
