W scenach o bardzo dużym kontraście (np. wnętrze pomieszczenia z jasnym oknem w kadrze) rozpiętość tonalna sceny może być większa niż to, co potrafi zapisać matryca w jednym ujęciu. W praktyce kończy się to albo przepaleniami w światłach (brak szczegółów w jasnych partiach), albo zablokowanymi cieniami (brak szczegółów w ciemnych partiach).
Odpowiedź "HDR" jest poprawna, ponieważ HDR (High Dynamic Range) odnosi się do techniki, której celem jest zwiększenie użytecznej rozpiętości tonalnej obrazu. Najczęściej realizuje się to poprzez:
- wykonanie kilku zdjęć tej samej sceny z różnymi wartościami ekspozycji (tzw. seria ekspozycji),
- a następnie scalenie ich w aparacie lub w programie graficznym,
- z zastosowaniem mapowania tonalnego lub innej metody kompresji tonalnej, aby wynik dało się poprawnie wyświetlić.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "HD" w typowym użyciu oznacza standard rozdzielczości obrazu wideo/TV, a nie metodę zwiększania rozpiętości tonalnej zdjęcia.
- "DSLR" to typ aparatu (lustrzanka cyfrowa), czyli sprzęt/klasa konstrukcji, a nie metoda rejestrowania scen o zbyt dużej rozpiętości tonalnej.
- "Ultra HD" również odnosi się do rozdzielczości (formatu obrazu), a nie do problemu odwzorowania szczegółów w cieniach i światłach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania "rozpiętość tonalna", "światła i cienie", "za duży kontrast dla matrycy", najczęściej chodzi o techniki ekspozycji i obróbki tonalnej, a nie o rozdzielczość czy typ aparatu.
