W idealnych (teoretycznych) obiegach silników spalinowych sposób doprowadzania ciepła jest definiowany przez rodzaj przemiany termodynamicznej na odpowiednim odcinku wykresu (najczęściej p-V lub T-s). Odcinek między punktami 2 i 3 na rysunku odpowiada etapowi, w którym do czynnika roboczego jest dostarczane ciepło (model spalania w ujęciu idealnym).
Jeżeli na wykresie odcinek 2–3 jest izochorą, to objętość pozostaje stała (V=const). Wtedy doprowadzenie ciepła powoduje wzrost temperatury i ciśnienia bez zmiany objętości, co jest typowym założeniem dla obiegu, w którym spalanie modeluje się jako dopływ ciepła przy stałej objętości. Z tego powodu prawidłowa odpowiedź brzmi: "przy stałej objętości."
Odpowiedź "przy stałym ciśnieniu." opisuje doprowadzenie ciepła w przemianie izobarycznej (p=const), charakterystycznej dla innego modelu obiegu; bezpośrednio nie pasuje do odcinka 2–3, jeśli na rysunku wskazano izochorę.
Odpowiedź "przy stałej objętości i pod stałym ciśnieniem." jest fizycznie sprzeczna jako opis jednego odcinka przemiany: w ogólności nie da się jednocześnie utrzymać stałej objętości i stałego ciśnienia przy doprowadzaniu ciepła bez dodatkowych, nienazwanych założeń (np. brak zmian stanu, co kłóci się z ideą dopływu ciepła).
Odpowiedź "przy stałym ciśnieniu i w stałej temperaturze." łączy izobarę z izotermą; w typowych obiegach silników spalinowych dopływ ciepła nie jest modelowany jako jednocześnie izobaryczny i izotermiczny, a dodatkowo stała temperatura przy dopływie ciepła wymagałaby szczególnych warunków (np. równoczesnego wykonywania pracy w sposób kompensujący), których takie zadanie nie zakłada.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj na wykresie, czy odcinek jest pionowy/poziomy (dla p-V) lub jak przebiega względem osi; to pozwala przypisać przemianę (V=const lub p=const), a dopiero potem wybierać odpowiedź.
