Włośień (czynnik włośnicy) ma istotną cechę biologiczną: postacie larwalne bytują w mięśniach prążkowanych, gdzie ulegają otorbieniu, natomiast nie stanowią typowego znaleziska w narządach miąższowych, takich jak wątroba. Z tego powodu w pytaniach o miejsca predylekcyjne należy szukać odpowiedzi odnoszących się do określonych grup mięśni.
Miejsca predylekcyjne to tkanki, w których larwy pojawiają się szczególnie często i/lub w większym zagęszczeniu. W praktyce weterynaryjnej i poubojowej podkreśla się znaczenie takich mięśni jak przepona oraz język (a także inne silnie ukrwione mięśnie, np. żwacze czy międzyżebrowe). To właśnie dlatego w procedurach diagnostycznych standardowo pobiera się próbki z przepony, często również z języka.
Odpowiedź "przepona dzików i język koni" wskazuje dwie tkanki mięśniowe, które mieszczą się w kategorii typowych lokalizacji larw (mięśnie prążkowane), dlatego jest spójna z ogólną zasadą biologii pasożyta. Odpowiedzi zawierające "wątroba" są niepoprawne, ponieważ wątroba jest narządem miąższowym i nie jest klasycznym miejscem osiedlania się larw. Odpowiedź z "serce" bywa wybierana intuicyjnie (bo serce to też mięsień), jednak w ujęciu predylekcyjnym podkreśla się przede wszystkim przeponę i język; wskazanie serca jako równorzędnego miejsca predylekcyjnego utrwala typowy błąd egzaminacyjny.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj regułę "włośień = mięśnie" oraz skojarzenie diagnostyczne "przepona + język", a odpowiedzi z narządami miąższowymi (np. wątroba) traktuj jako klasyczne dystraktory.
