Miejscowy retusz obrazu cyfrowego polega na poprawianiu wybranych fragmentów zdjęcia bez wpływu na całość. Gdy celem jest uzupełnienie ubytków (np. usunięcie skazy, odtworzenie tła, naprawa uszkodzeń), typowym narzędziem jest "stempel", czyli stempel klonujący (Clone Stamp Tool). Działa on poprzez próbkowanie pikseli z obszaru źródłowego i nanoszenie ich w innym miejscu, zachowując strukturę i kolor skopiowanego fragmentu.
W praktyce retuszerskiej oznacza to, że wybiera się czysty, pasujący fragment (źródło), a następnie "maluje" nim w miejscu defektu (cel). Dodatkowe ustawienia (np. rozmiar pędzla, twardość, krycie) pozwalają dopasować retusz tak, aby był niewidoczny i naturalny.
- Odpowiedź "różdżka" jest błędna, ponieważ narzędzie to służy do selekcji obszarów na podstawie podobieństwa koloru/tonu, a nie do kopiowania pikseli i wypełniania ubytków.
- Odpowiedź "lasso" jest błędna, ponieważ to narzędzie ręcznego zaznaczania fragmentów obrazu; pomaga przygotować obszar do edycji, ale samo nie wykonuje retuszu przez klonowanie.
- Odpowiedź "szybka maska" jest błędna, ponieważ jest to tryb pracy z zaznaczeniem (malowanie maską), użyteczny do precyzyjnego wyznaczania zakresu zmian, lecz nie jest narzędziem wypełniania ubytków przez kopiowanie tekstury.
Na egzaminie warto pamiętać prostą regułę: gdy opis mówi o "uzupełnianiu ubytków" i "kopiowaniu fragmentu obrazu", właściwym tropem jest klonowanie, czyli stempel.
