W agroturystyce analiza sezonowości jest kluczowa, bo popyt na noclegi zwykle zmienia się w ciągu roku. Tabela pokazuje, że liczba gości rośnie od zimy do lata, osiąga maksimum w miesiącach wakacyjnych, a następnie spada jesienią i zimą. Taki układ oznacza, że gospodarstwo ma miesiące wysokiego popytu i miesiące niskiego popytu.
Wniosek "Musisz zwiększyć ceny w miesiącach o największym ruchu turystycznym" jest poprawny, bo przy wysokim popycie łatwiej sprzedać noclegi po wyższej cenie, a podniesienie stawek pomaga:
- zwiększyć przychody w okresie największego obłożenia,
- zrekompensować słabsze miesiące poza sezonem,
- lepiej dopasować ofertę do gotowości klientów do zapłaty w szczycie sezonu.
Odpowiedź "Musisz utrzymywać jednakowe ceny przez cały rok, niezależnie od sezonu" jest błędna, ponieważ ignoruje wahania popytu. Stały cennik zwykle obniża potencjalny zysk w sezonie i nie pomaga pobudzić sprzedaży poza sezonem.
Odpowiedź "Musisz obniżyć ceny w miesiącach o największym ruchu turystycznym" jest nielogiczna w świetle danych: obniżka cen w szczycie nie wynika z tabeli i może niepotrzebnie zmniejszyć marżę, gdy i tak jest wielu chętnych.
Odpowiedź "Musisz zatrudnić dodatkowego pracownika na cały rok, niezależnie od sezonu" także nie wynika bezpośrednio z tabeli. Dane sugerują raczej potrzebę elastyczności (np. wsparcie sezonowe), a nie stałego kosztu całorocznego przy znacznie mniejszym ruchu zimą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz tabelę z miesięczną liczbą gości, najpierw wskaż miesiące "górki" i "dołki", a dopiero potem dobierz decyzję biznesową: cennik, promocje, plan remontów, ewentualnie sezonowe wsparcie pracy.
