Amortyzacja oznacza systematyczne odnoszenie w koszty wartości środka trwałego w czasie jego użytkowania. W ewidencji księgowej nie polega to na "zmniejszaniu" konta środka trwałego (wartości początkowej), tylko na równoczesnym:
- ujęciu kosztu amortyzacji,
- zwiększeniu umorzenia, czyli skumulowanej korekty wartości środka trwałego.
Dlatego poprawny miesięczny dekret ma postać: "Amortyzacja Dt; Umorzenie środków trwałych Ct.".
Uzasadnienie logiczne zapisu:
- "Amortyzacja" jest kontem kosztowym – koszty ujmuje się narastająco po stronie Dt.
- "Umorzenie środków trwałych" jest kontem korygującym wartość aktywów (w praktyce zachowuje się jak konto pasywne/korygujące) – zwiększa się po stronie Ct.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo zawierają typowe błędy egzaminacyjne:
- "Amortyzacja Dt; Środki trwałe Ct." – błędnie zmniejsza konto środka trwałego zamiast zwiększać konto umorzenia. Wartość początkowa na koncie środków trwałych pozostaje zasadniczo bez zmian.
- "Amortyzacja Ct; Środki trwałe Dt." – odwraca logikę kosztu (koszty nie rosną po Ct) i dodatkowo myli, które konto powinno się zmieniać.
- "Amortyzacja Ct; Umorzenie środków trwałych Dt." – oba zapisy mają zamienione strony: koszt byłby "kredytowany", a umorzenie zmniejszane, co przeczy istocie naliczania odpisu.
W praktyce warto zapamiętać zasadę: amortyzacja obciąża wynik (koszty), a umorzenie gromadzi skutek w bilansie. Dzięki temu w bilansie środki trwałe prezentuje się w wartości netto: wartość początkowa minus umorzenie.
