W spodniach garniturowych oczekuje się tkaniny, która dobrze się układa, jest dość sprężysta, mniej się gniecie, a jednocześnie wytrzymuje intensywne użytkowanie (tarcie w okolicy kolan, pośladków, zagnieceń na zgięciach). Dlatego w praktyce często stosuje się mieszanki wełny z włóknami syntetycznymi, w tym z poliestrem.
Odpowiedź "Poliesterowych z wełną" pasuje do tego zastosowania, ponieważ:
- wełna wnosi komfort cieplny, sprężystość i "szlachetny" chwyt tkaniny, co sprzyja eleganckiemu wyglądowi,
- poliester poprawia odporność na ścieranie, stabilność wymiarową i ogranicza gniotliwość, co pomaga utrzymać kant i estetykę spodni.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w kontekście typowej tkaniny garniturowej:
- "Poliakrylonitrylowych z lnem" – takie połączenie nie jest charakterystyczne dla klasycznych spodni garniturowych; len ma tendencję do wyraźnego gniecenia, a mieszanki z włóknami akrylowymi częściej kojarzą się z dzianinami lub wyrobami o innym przeznaczeniu niż elegancki garnitur.
- "Torlenu z bawełną" – niezależnie od nazewnictwa, mieszanki z bawełną częściej spotyka się w odzieży codziennej; bawełna bywa mniej sprężysta i zwykle gorzej trzyma kant niż typowe tkaniny garniturowe oparte o wełnę i domieszki poprawiające odporność na gniecenie.
- "Argony z wiskozą" – zestawienie jest nietypowe dla spodni garniturowych; wiskoza poprawia miękkość i układalność, ale sama w sobie nie rozwiązuje problemu gniotliwości i trwałości tak skutecznie jak domieszki syntetyczne w tkaninach garniturowych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o tkaniny na garnitur szukaj rozwiązań, które łączą elegancki wygląd z praktyczną odpornością w użytkowaniu. Najczęściej są to mieszanki, w których baza (np. wełna) odpowiada za komfort i estetykę, a domieszka za trwałość i mniejszą gniotliwość.
