Pytanie dotyczy rozpoznania minerału rudnego ołowiu, czyli takiego minerału, z którego najczęściej pozyskuje się ołów w praktyce górniczej i przeróbczej. Poprawną odpowiedzią jest "galena", ponieważ jest to klasyczny i najpowszechniej wskazywany minerał rudy ołowiu (minerał z grupy siarczków, zawierający ołów jako składnik dominujący).
Pozostałe propozycje to minerały rudne innych metali lub związki o innym składzie:
- "piryt" – jest siarczkiem żelaza. Choć bywa bardzo częsty w złożach i może współwystępować z minerałami ołowiu, nie jest typową rudą ołowiu. Częsty błąd wynika z tego, że piryt jest jednym z najbardziej znanych minerałów rudnych i pojawia się w wielu typach złóż.
- "sfaleryt" – to siarczek cynku. W złożach polimetalicznych może współwystępować z minerałami ołowiu (np. w złożach Pb–Zn), co sprzyja pomyłce, ale sam sfaleryt wskazuje na cynk, nie na ołów.
- "hematyt" – jest tlenkiem żelaza i klasyczną rudą żelaza. Ten wybór może kusić, jeśli uczeń kojarzy "rudę" głównie z tlenkami, jednak w przypadku ołowiu najczęściej chodzi o minerały siarczkowe.
W nauce do egzaminu warto utrwalić podstawowe pary metal–minerał rudny (np. ołów–galena, cynk–sfaleryt, żelazo–hematyt/magnetyt). Pomaga to szybko eliminować odpowiedzi o podobnym typie chemicznym (np. siarczki), ale innym metalu.
