Separacja magnetyczna jest metodą wzbogacania, w której kryterium rozdziału stanowi zachowanie ziaren w polu magnetycznym. W praktyce oznacza to, że ziarna o większej podatności magnetycznej są silniej przyciągane (lub odchylane) przez układ magnetyczny, a ziarna o mniejszej podatności – słabiej.
Jeżeli jednak minerały w mieszaninie mają jednakową wartość podatności magnetycznej, to pole magnetyczne wywołuje na nie bardzo podobny efekt. W konsekwencji nie powstaje różnica trajektorii/odchylenia pozwalająca na selektywny odbiór frakcji, więc nie da się ich rozdzielić separatorem magnetycznym.
Pozostałe urządzenia z zestawu odpowiedzi bazują na innych własnościach fizycznych, więc (co do zasady) mogą rozdzielać minerały nawet wtedy, gdy ich podatność magnetyczna jest taka sama:
- wzbogacalnik korytowy to metoda grawitacyjna – wykorzystuje różnice gęstości, prędkości opadania i zachowania ziaren w strumieniu wody, a nie magnetyzm;
- wzbogacalnik zawiesinowy (wzbogacanie w cieczy ciężkiej) rozdziela ziarna względem gęstości w ośrodku o odpowiednio dobranej gęstości, niezależnie od podatności magnetycznej;
- separator elektryczny (elektrostatyczny) wykorzystuje różnice przewodnictwa/zdolności do elektryzowania się i zachowania w polu elektrycznym, więc również nie wymaga różnic podatności magnetycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij własność fizyczną z pytania (tu: podatność magnetyczna), a potem dobierz urządzenie, które dokładnie tę własność wykorzystuje. Jeśli cecha jest identyczna u wszystkich składników, metoda oparta na tej cesze nie zadziała selektywnie.
