Kubatura pomieszczenia (objętość w m3) jest jednym z kluczowych warunków bezpiecznego montażu urządzeń gazowych. Wymóg minimalnej kubatury zależy przede wszystkim od tego, skąd urządzenie pobiera powietrze do spalania.
Płyta gazowa jest urządzeniem, które pobiera powietrze do spalania z pomieszczenia. Z tego powodu przepisy wymagają, aby pomieszczenie miało co najmniej 8,0 m3. Zapewnia to rezerwę powietrza i zmniejsza ryzyko niebezpiecznych skutków ewentualnej awarii lub nieprawidłowej pracy urządzenia (w połączeniu z prawidłową wentylacją).
Kocioł gazowy z zamkniętą komorą spalania (typ C) pobiera powietrze z zewnątrz przez przewód powietrzno-spalinowy, więc jego wymaganie kubatury jest niższe (dla typowych małych mocy) i nie wynika z poboru powietrza z pomieszczenia.
Gdy w tym samym pomieszczeniu montuje się oba urządzenia, nie sumuje się "kubatur" ani nie dobiera wartości na podstawie mocy kotła. Stosuje się zasadę praktyczną: obowiązuje wymaganie ostrzejsze spośród zamontowanych urządzeń. Ponieważ płyta gazowa wymaga 8,0 m3, to ta wartość staje się minimalną kubaturą całego pomieszczenia.
- 6,5 m3 – to wartość kojarzona z kotłami z zamkniętą komorą spalania; jest zbyt mała, gdy w pomieszczeniu jest płyta gazowa.
- 5,5 m3 – zaniżona kubatura, nie spełnia wymagań dla płyty gazowej.
- 16,0 m3 – wartość zawyżona w tym przypadku; nie wynika z zasady doboru minimalnej kubatury dla wskazanego zestawu urządzeń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się płyta/kuchenka gazowa, w pierwszej kolejności sprawdź wymagania dla urządzeń pobierających powietrze z pomieszczenia i przyjmij je jako dominujące.
