W światłowodzie światło może rozchodzić się w różnych modach propagacji. Kluczowe jest, czy na granicy rdzeń–płaszcz zachodzi całkowite wewnętrzne odbicie.
Warunek całkowitego wewnętrznego odbicia spełniony jest wtedy, gdy kąt padania θ jest co najmniej równy kątowi granicznemu θc (θ ≥ θc). Kąt graniczny zależy od współczynników załamania rdzenia i płaszcza; w uproszczeniu jest to granica między sytuacją "światło zostaje w rdzeniu" a sytuacją "światło ucieka do płaszcza".
Na rysunku widać, że θx jest mniejszy od θc (θx < θc). Oznacza to, że nie zachodzi pełne prowadzenie w rdzeniu: część energii załamuje się do obszaru płaszcza opisanego parametrem ncl. Taki sposób rozchodzenia się fali nazywa się modem wyciekającym, ponieważ moc optyczna "przecieka" z rdzenia do płaszcza i w rezultacie mod zanika na pewnej długości (ma większe tłumienie niż mody kierowane).
Odpowiedź "wyciekającym" jest więc właściwa, bo dokładnie opisuje przypadek, w którym fala nie spełnia warunku TIR i traci energię do płaszcza.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "pochłanianym" sugeruje dominujące straty materiałowe (absorpcję), a rysunek przedstawia geometrię załamania/odbicia na granicy ośrodków, czyli mechanizm ucieczki energii, nie wprost pochłanianie.
- "odbitym skokowo" i "odbitym gradientowo" koncentrują się na odbiciu; tymczasem kluczowy jest fakt, że przy θx < θc zachodzi załamanie do płaszcza, czyli utrata prowadzenia. Dodatkowo pojęcia "skokowo" i "gradientowo" odnoszą się raczej do profilu współczynnika załamania (skokowy/gradientowy) niż do nazwy modu w tej sytuacji.
W praktyce instalacyjnej i pomiarowej (sieci światłowodowe) mody wyciekające pojawiają się m.in. przy zbyt małym promieniu gięcia lub niejednorodnościach, co przekłada się na wzrost tłumienia i spadek budżetu mocy.
