Skrót B2B pochodzi od ang. business-to-business i opisuje model relacji rynkowych, w którym obie strony transakcji są podmiotami gospodarczymi (np. producent–hurtownia, hurtownia–sklep, operator logistyczny–klient firmowy). W ujęciu praktycznym są to m.in. zamówienia hurtowe, umowy ramowe, e-procurement, platformy zakupowe oraz integracje systemowe (np. wymiana danych zamówień i faktur).
W kontekście magazynu i logistyki B2B jest bardzo typowe: przyjęcia i wydania towaru wynikają z zamówień firmowych, a dane często przepływają elektronicznie między systemami kontrahentów. Dlatego opis "transakcje drogą elektroniczną pomiędzy podmiotami gospodarczymi" jednoznacznie wskazuje na B2B.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- B2E dotyczy relacji firma–pracownik (employee), np. intranet, portale pracownicze, wnioski urlopowe. To nie jest transakcja między dwoma podmiotami gospodarczymi.
- B2C oznacza sprzedaż firma–konsument (customer/consumer), np. sklep internetowy kierowany do osób fizycznych. Tu jedną stroną jest konsument, a nie firma.
- B2G opisuje relacje firma–administracja (government), np. e-zamówienia publiczne czy inne usługi elektroniczne kierowane do sektora publicznego. To również nie jest relacja wyłącznie "firma–firma".
Wskazówka egzaminacyjna: w skrótach typu B2X kluczowe są litery po "2" – mówią, kim jest druga strona relacji. Gdy w treści widzisz "pomiędzy podmiotami gospodarczymi", szukaj modelu, w którym oba "B" oznaczają firmy.
