KWALIFIKACJA ELE5 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 23.
Modernizacja linii elektroenergetycznej SN zakłada wymianę starych przewodów AFL na nowe AFLwsXSn. Który z przedstawionych na rysunkach izolatorów liniowych należy zamontować na słupach przelotowych, aby poprawnie zamocować nowe przewody?
Ilustracja przedstawia cztery różne typy izolatorów liniowych, które mogą być stosowane w modernizacji linii
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na słupach przelotowych stosuje się izolator przelotowy/wsporczo-przelotowy, który zapewnia podparcie przewodu i jego prawidłowe prowadzenie w osi linii, bez przejmowania dużych sił naciągu jak przy odciągach.
Dlatego właściwy jest wariant oznaczony jako "B", a pozostałe odpowiadają innym funkcjom (np. odciąg/naroże).

Pełne wyjaśnienie:

W słupie przelotowym przewód jest prowadzony dalej w tym samym kierunku, a rola osprzętu polega głównie na podparciu i utrzymaniu przewodu w wymaganej odległości od konstrukcji oraz zapewnieniu izolacji elektrycznej. Z tego powodu dobiera się izolatory przeznaczone do mocowania przelotowego (w praktyce: rozwiązania wsporcze/przelotowe), a nie osprzęt typowy dla odciągów.

Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ odpowiada izolatorowi liniowemu stosowanemu na słupach przelotowych do prawidłowego zamocowania i prowadzenia przewodów wzdłuż trasy linii. Taki dobór minimalizuje ryzyko niewłaściwego obciążenia osprzętu oraz ogranicza możliwość uszkodzeń przewodu i elementów mocujących.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ przedstawiają rozwiązania przeznaczone do innych sytuacji montażowych:

  • Warianty odpowiadające izolatorom odciągowym lub do punktów zmiany kierunku linii są projektowane do przejmowania większych składowych sił naciągu i nie są typowym wyborem dla przelotu.
  • Warianty o innej geometrii mocowania mogą nie zapewnić właściwego prowadzenia przewodu, a w konsekwencji powodować nieprawidłowe ułożenie, zwiększone zużycie uchwytów albo niepożądane naprężenia.
  • Niektóre typy izolatorów są dedykowane do innego sposobu zawieszenia (np. "wiszącego") i w zestawieniu z wymaganiami dla danego słupa mogą być doborem funkcjonalnie błędnym.

W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest wyłapanie warunku "słup przelotowy" i dopasowanie do niego rodzaju izolatora. Oznaczenie przewodu wskazuje na modernizację, ale o wyborze osprzętu przesądza przede wszystkim funkcja stanowiska w linii oraz sposób mocowania przewodu w danym punkcie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Słup przelotowy to stanowisko, na którym przewody są prowadzone dalej w tym samym kierunku trasy linii. Jego osprzęt ma głównie utrzymać przewód i izolację od konstrukcji, a nie przejmować duże siły odciągowe jak na słupach narożnych lub końcowych.
Izolator przelotowy zwykle współpracuje z uchwytem podpierającym przewód i nie jest ukierunkowany na "kotwienie" naciągu. Odciągowy (kotwiący) jest elementem, który ma przejąć siłę naciągu i często występuje w układzie do mocowania przewodu "na końcu" odcinka lub przy zmianie kierunku.
Bo słup przelotowy nie jest przeznaczony do przejmowania składowych sił naciągu w sposób jak stanowisko kotwiące. Zastosowanie osprzętu odciągowego może wprowadzić niepotrzebne naprężenia, utrudnić prawidłowe prowadzenie przewodu i zwiększyć ryzyko uszkodzeń elementów mocowania.
Oznacza sprawdzenie, czy izolator i osprzęt (uchwyty, wiązania, elementy mocujące) są kompatybilne z konstrukcją i sposobem mocowania danego przewodu oraz z funkcją słupa. W praktyce liczą się m.in. geometria mocowania, dopuszczalne obciążenia i zapewnienie wymaganych odstępów izolacyjnych.
Najczęściej: mylenie przelotu z odciągiem, wybór elementu "na wygląd", ignorowanie warunku funkcji słupa oraz pomijanie kompatybilności z osprzętem mocującym. Częsty jest też automatyczny wybór izolatora kojarzonego z liniami NN, który nie pasuje do rozwiązań typowych dla SN.
Izolatory odciągowe stosuje się tam, gdzie trzeba zakotwić przewód i przejąć siły naciągu, np. na stanowiskach końcowych, narożnych (zmiana kierunku trasy) lub przy podziale odcinków. Nie są one typowym wyborem dla słupów, które tylko prowadzą przewód dalej w przelocie.
Funkcja słupa określa, jakie siły i warunki pracy musi przenieść osprzęt. Na przelocie priorytetem jest podparcie i prowadzenie przewodu, a na odciągu – kotwienie naciągu. Dobór "nie pod funkcję" może skutkować awariami mechanicznymi, szybszym zużyciem i nieprawidłową eksploatacją.
Nie zawsze, ale często wymaga weryfikacji. Zmiana przewodu może zmienić sposób mocowania, wymagane uchwyty i dopuszczalne obciążenia mechaniczne. Dlatego sprawdza się kompatybilność istniejących izolatorów i osprzętu z nowym przewodem oraz z wymaganiami stanowiska (przelot/odciąg).
Najpierw zidentyfikuj warunek kluczowy (tu: "słupy przelotowe"), potem przypisz do niego właściwą funkcję osprzętu (podparcie i prowadzenie przewodu). Dopiero na końcu analizuj rysunki/odpowiedzi. To ogranicza ryzyko wyboru elementu przeznaczonego do innego stanowiska linii.
Sprawdza się zgodność z dokumentacją robót i doborem do funkcji słupa, prawidłowe osadzenie i dokręcenie elementów, brak uszkodzeń mechanicznych oraz zachowanie odstępów izolacyjnych. W praktyce ważna jest też kontrola prowadzenia przewodu i brak nadmiernych naprężeń w uchwytach.
info

Około 66% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Katalogi osprzętu i izolatorów do linii napowietrznych SN (karty katalogowe producentów)
  • Podręczniki z elektroenergetyki dotyczące linii napowietrznych i osprzętu
  • Instrukcje eksploatacji i montażu osprzętu liniowego stosowane przez operatorów sieci

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego