W gruntowej pompie ciepła dolne źródło to część instalacji, która pobiera energię cieplną z otoczenia o niższej temperaturze (np. z gruntu) i przekazuje ją do układu pompy ciepła. Jednym z podstawowych rozwiązań dolnego źródła jest kolektor poziomy, czyli system rur ułożonych poziomo i zakopanych w gruncie. W rurach krąży czynnik roboczy (np. roztwór glikolu), który odbiera ciepło z gruntu na dużej powierzchni wymiany.
Odpowiedź "system rurek zakopany pod powierzchnią gruntu poniżej strefy przemarzania" trafnie wskazuje istotę kolektora poziomego: jest to instalacja w gruncie, a nie element na budynku ani część zasobnika c.w.u. W praktyce ułożenie rur poniżej strefy przemarzania ogranicza ryzyko spadków temperatury i pogorszenia pracy źródła w sezonie zimowym.
- "kolektor umieszczony płasko na dachu ukierunkowany na południe" opisuje typowy kolektor słoneczny (solar termiczny), a nie dolne źródło gruntowej pompy ciepła. To inne urządzenie i inna zasada pozyskiwania energii.
- "system rur zakopany pionowo na głębokości około 30 metrów" odpowiada raczej kolektorowi pionowemu (sondom/odwiertom). To także dolne źródło, ale nie jest "poziome" i zwykle ma inną technikę wykonania oraz wymagania terenowe.
- "wężownica w wymienniku c.w.u." to element układu przygotowania ciepłej wody użytkowej. Pełni funkcję wymiany ciepła w zasobniku, ale nie pobiera energii z gruntu, więc nie jest dolnym źródłem.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dolne źródła szukaj odpowiedzi, które opisują miejsce pozyskania energii (grunt/woda/powietrze) i geometrię wymiennika (poziomy vs pionowy), a nie elementy instalacji odbiorczej (grzejniki, podłogówka, zasobnik c.w.u.).
